Het zat er al weken aan te komen. Langzaam maar zeker begon er langs een steeds groter wordende scheur water te lopen en werd het straaltje water steeds dunner. Dit weekend begaf mijn doucheslang het. Nu heb ik in bad ook nog een douche maar ook deze had het al een tijdje geleden begeven. Dus dit weekend werd de lokale doe-het-zelf winkel bezocht. Tja en dan sta je daar voor een hele grote wand met douchekoppen en –slangen in allerlei soorten en maten. In eerste instantie greep ik naar het goedkoopste exemplaar maar toen kreeg ik weer het visioen van de eerste paar dagen na mijn bevalling. Toen begaf namelijk ook de douchekop en – slang het. Dat was de slechtste timing van de hele wereld omdat de douche toen dagelijks een aantal keren werd gebruikt. Dus met die gedachte in mijn achterhoofd en ook de realisatie dat die douchekop het wel heel snel (na 3 jaar) had begeven, ben ik dus voor kwaliteit gegaan. Ik had het geluk een prachtige douchekop te vinden die scherp afgeprijsd was en met een kortingsbon bespaarde ik ook nog eens de BTW uit. Uiteindelijk bespaarde ik zo’n €35 uit en was ik ongeveer €15 duurder dan de goedkope variant. Eenmaal thuis werd alles snel geïnstalleerd en ’s avonds werd de “vernieuwde” douche in gebruik genomen. Ooh en wat was het heerlijk om weer een lekkere straal water te hebben.
Ondertussen heb ik dit weekend weer eens flink lopen dubben over mijn financiële situatie. In het begin van vorige week had ik al half besloten om mijn lening en kredietlimiet samen te voegen en in een doorlopend krediet waardoor alle leningen gebundeld zouden zijn. Dit geeft overzicht en bespaart weer rente. Alleen nu begin ik enorm te twijfelen omdat ik bang ben voor de financiële consequenties. Als ik namelijk de twee leningen zou bundelen, dan kijk ik nog tegen een doorlooptijd aan van minimaal 2 jaar. Ik wil dan een hoger maandtermijn. Op zich zou ik dit heel graag willen doen, maar ik ben aan het twijfelen geslagen vanwege de onzekere toekomst en de impact die deze wellicht op mijn maandinkomen heeft. Mijn besteedbaar maandinkomen kan volgend jaar namelijk een stuk lager uitvallen.
Het is namelijk onzeker of ik volgend jaar nog een baan heb. Mocht dit het geval zijn, dan kom ik de eerste paar maanden wel in een sociaal plan. Dus er zou dan nog een tijdje een vaste stroom van inkomsten zijn maar mocht ik in de tussentijd geen baan vinden dan val ik in geval van werkeloosheid flink terug in de inkomsten. Nu zou je kunnen zeggen: ach je vindt wel een baan. Dat valt in realiteit zwaar tegen. De laatste paar jaar heb ik wel eens gesolliciteerd en dan werd ik meestal afgewezen omdat ik te zwaar werd bevonden voor de functie of toch niet aan alle vereisten voldeed. Ik heb inmiddels 12 jaar ervaring op mijn vakgebied, mijn vakgebied is nog een van de weinige waar groei en vraag zit maar ik ben wel een dure kracht. Het is algemeen bekend dat mijn laatste twee werkgevers wel bij de beter betalende financiële instellingen zitten. Dus vandaar dat ik al snel te duur wordt bevonden.
Op zich zou ik het niet eens erg vinden om financieel een stap terug te doen als ik daar andere dingen voor terug krijg. Een kortere reistijd en flexwerken zouden twee hele goede redenen zijn. Volgend jaar gaat mijn dochter namelijk na de zomervakantie naar de basisschool. Ik zou het heel fijn vinden om haar een paar keer week naar school te kunnen brengen. Met mijn huidige woon- en werkafstand is dat eigenlijk niet mogelijk behalve dan op mijn vrije dag. Als ik dichterbij zou werken, dan zou deze mogelijkheid er wel zijn.
Daarnaast gaat mijn dochter hoogstwaarschijnlijk naar de naschoolse opvang vanaf september 2013. Mijn man wil weer langzaam zijn bedrijfje op gaan bouwen. Dat vergt vooral een intellectuele investering maar ook tijd. Hij heeft deze tijd nu amper omdat hij overdag voor haar zorgt. Het is bijna onmogelijk om zakelijke afspraken te plannen op de momenten dat hij vrij is omdat dan vaak net die ander weer niet kan. Kortom de zorg voor onze dochter beperkt hem nu. Wil hij het serieus aanpakken dan zal zij overdag elders opgevangen moeten worden. Naar goed overleg hebben wij besloten dat we dit gaan doen met ingang van haar schooltijd. Ik realiseer me wel dat het arme kind wel veel veranderingen voor haar kiezen zal krijgen volgend jaar en dat vind ik ook best moeilijk. Je wil voor je kind toch het beste. Maar goed de opvang gaat dus ook veel geld kosten en dat zal in eerste instantie vooral van mijn inkomen moeten worden betaald. Hij zal in eerste instantie weinig tot geen inkomsten genereren.
Dan zit ik ook nog te dubben of ik wel of niet moet solliciteren op een baan bij mij in de buurt. De functie is interessant en het bedrijf zit op nog geen 15 minuutjes met openbaar vervoer van mijn huis. Alleen als ik bij mijn huidige werkgever weg ga, dan heeft dit weer financiële consequenties voor mijn hypotheek en levensverzekering die onder personeelsvoorwaarden is afgesloten. Ga ik weg bij mijn huidige werkgever dan zullen deze stijgen. Alleen als dit verdisconteerd wordt in een hoger inkomen, zou ik de overstap kunnen maken.
Kortom financiële dilemma’s waar ik niet zo snel een antwoord op weet. Ik ben op financieel gebied nogal risicomijdend. Ik weet dus nog niet zo goed wat ik moet gaan doen. Solliciteren kan altijd. Bovendien moet ik maar eerst eens uitgenodigd worden en de baan aangeboden krijgen. Wellicht komt de baan wel met een inkomen waardoor bovenstaande ook in een ander perspectief komt te staan. Maar toch… mijn leven zou een stuk eenvoudiger zijn als die twee rotleningen (en het kleine restantje van de derde) weg zouden zijn.



