Pieken en dalen

Daar gingen we dan vrijdag met zijn tweetjes met de trein naar de Disney Live Show! De kaartjes had ik gewonnen bij haar. We waren ruim op tijd dus we konden ook nog even rondlopen in de lobby die veranderd was in een Disney paradijs met allemaal kleine winkeltjes. Dochterlief keek haar ogen uit. Toch wilde ze het liefste Mickey en Mini Mouse zien. Toen ze dan ook eindelijk haar grote helden live zag, straalde haar koppie van begin tot einde. Helemaal super vond ze het. Ondertussen kon ik ook mijn ogen uitkijken want er waren aardig wat BN-ers en een paar flitsende mensen die denk ik op een of andere manier aan de show verbonden waren. Eenmaal in de trein terug, vroeg ik aan dochterlief wat ze nu het allerleukste had gevonden. Haar antwoord: Mini Mouse. Tja zo'n meisjesmuis is natuurlijk ook moeilijk te weerstaan. 

De volgende dag gingen we naar een andere plek waar dochterlief ook heel erg blij van wordt namelijk de speelgoedwinkel. Haar buurjongetje was de volgende dag jarig dus er moest een cadeautje gekocht worden. Thuis hadden we het er al een beetje over gehad dus ze liep heel doelgericht naar het juiste schap en vervolgens naar de kassa. Buurjongetje was strijkkralen rijker in de vorm van letters. Iets was hij graag wilde hebben als knutselfanaat. Bij de kassa lag een grote speelgoedcatalogus. Nu vindt dochterlief het heel erg leuk om tijdschriften van voren naar achteren te spellen dus wat is er dan leuker dan een blad vol met speelgoed. Huppelend liep ze met de tas met cadeau en boek naar buiten. Ik kreeg nog een uitnodiging voor een speciale koopavond. Een uitnodiging waar ik hele blij mee ben want die avond krijg ik 15% korting. Dat komt dus mooi uit voor de feestdagen. Vooral ook omdat ik binnenkort in de speelgoedwinkel daar toch een paar spulletjes zou hebben gekocht. Eenmaal thuis heeft ze de catalogus van binnen naar buiten gespeld met een pen in de aanslag om een cirkel te zetten om alles wat ze mooi vindt. Geloof me dat zijn best veel dingen. Toch blijft ze wel consequent in wat ze mooi vindt, ook naar inmiddels zo'n tig keer dat blad te hebben doorgenomen.

Zondag was dan de grote dag voor buurjongetje want ook hij werd 4 jaar. Vanaf het moment dat dochterlief wakker was, wilde ze al naar hem toe. Dan is wachten dus best moeilijk. We stonden dus ook stipt om 14.00 voor de deur want er was geen houden meer aan. De hele middag hebben ze met zijn tweetjes gespeeld ondanks alle neefjes, nichtjes en andere kindjes die er waren. Samen gingen ze naar boven en zaten ze achter een kindercomputer. Toen ik in het mijn hoofd haalde om te kijken wat ze aan het doen waren. werden ze boos. Heel soms kwamen ze naar beneden om in een zakje een paar knabbels te doen en dan verdwenen ze weer. Het was schattig om te zien hoe die twee weer enorm naar elkaar toetrekken na het dipje van de zomer. 

Rond een uur of 5 stuiterden de meeste kinderen door de kamer van alle w.icky, snoepjes en chips. Dochterlief was niet weg te slaan bij de nootjes. Het is niet dat ze geen w.icky en zo van mij mag hebben maar op chips na vindt ze het gewoon niet lekker. Ze vindt het te zoet. Heel erg vind ik dat trouwens niet. Ook de verjaardag vond ze super. Verjaardagen vindt ze sowieso leuk want alle autootjes en knuffels vieren regelmatig hun verjaardag met alle toeters en bellen van taart en slingers. 

Voor zover de pieken. Nu het dalleltje. Tijdens het feestje begon ik helaas steeds meer te hoesten. Was ik na twee weken eindelijk van mijn "dove" oor af, nu werd dit dus genadeloos vervangen door een kriebelhoest. Naarmate de avond vorderde, werd het alleen maar erger. De hele nacht heb ik manlief wakker gehouden met mijn hoestbuien. Zelf vond ik het inmiddels ook flink irritant want ik ben eigenlijk nu 3 weken aan het tobben. Het gaat dan weer heel even goed om vervolgens weer helemaal in te storten. Vanochtend werd ik met koorts wakker. Ik heb me dus op werk ziek gemeld en ben de hele ochtend in bed gebleven. Morgen blijf ik ook nog thuis. Woensdag ben ik sowieso vrij. Ik hoop dat ik dan weer wat opgeknapt ben. Want ik baal, ik baal van mijn "kwakkelende" gezondheid en ik wil me weer lekker fit voelen. Toch kan het erger, een collega heeft een longontsteking. Dus dan valt wat ik heb wel weer mee. 

Lekker productief

Soms moet je dingen doen maar kom je daar gewoon niet aan toe. Vandaag had ik dus besloten om alles in één dag af te handelen. Als ik het slim aanpakte, kon ik alles zo plannen dat het op de route lag.

We begonnen de dag met dochterlief naar school brengen. Voordat ik haar de klas inbracht, checkte ik haar lade. Daarin worden namelijk werkjes maar ook brieven gestopt. Nu doet dochterlief niets liever dan tekenen en knutselen dus die ene keer per week dat ik haar naar school breng en dus ook de lade wordt gecheckt dan liggen er geheid wat werkjes in. Deze keer lag er iets heel kleurigs in. Ik wilde er naar kijken maar werd teruggefloten door dochterlief. Het was namelijk voor manlief. Ze had met heel wat plakken en knippen een taart voor hem gemaakt. Samen besloten we dat ik het thuis zou verstoppen en dat we het dan samen zouden inpakken en aan manlief zouden geven als hij over twee weken jarig is. Ik vond het heel lief dat ze daar aan had gedacht en ik denk dat manlief ook heel blij verrast zal zijn.

Toen dochterlief eenmaal in haar klas zat, begon ik met de lijst van dingen die ik wilde afwerken. Als eerste stond de mondhygiëniste op de lijst. Na een kleine drie kwartier stond ik weer buiten. De mondhygiëniste heeft haar praktijk in het zelfde pand als de gemeente. Daar moest ik zijn voor een uittreksel uit de Burgerlijke Stand. Dus de twee dingen kon ik mooi combineren. Toen snel naar  huis om een broodje te eten. Na snel wat te hebben gegeten, stapte ik in de auto om naar Haarlem te gaan. Ik moest mijn nieuwe leesbril ophalen. Ik dacht dat ik snel klaar zou zijn maar de glazen moesten nog gemonteerd worden. Ik werd gevraagd om na een half uurtje terug te komen. Dat werd dus een soort van verplicht winkelen. Vroeger kwam ik bijna wekelijks in Haarlem maar nu kun je het op één hand tellen hoe vaak ik daar per jaar kom. Ik besloot dus om een beetje te gaan wandelen. Wat was er in een jaar veel veranderd: veel winkels waren verdwenen om plaats te maken voor de grote namen. Jammer vind ik dat want ik houd nu juist zo van die kleine aparte winkeltjes die je niet in iedere stad terug vindt. Wel ging ik even naar binnen bij H&M en Zara. Ik ben duidelijk niets meer gewend want ik schrok van de prijzen. Dat krijg je als je bijna alles tweedehands koopt, dan verlies je het besef van de originele prijs. Wel vond ik de kinderkleding vooral van Zara erg leuk. Ik liep dus letterlijk te watertanden bij al dat moois. Gelukkig had ik erg weinig geld bij me dus al had ik gewild dan nog had ik het niet gekund vanwege de simpele reden niet genoeg geld bij me. Na een half uurtje kwam ik weer terug bij de opticien. De bril is prachtig geworden en ik kan nu een stuk scherper lezen. Dus ik ben er heel erg blij mee. 

Het volgende op mijn lijstje was meer een verwen-dingetje voor mezelf. Ik lees wekelijks het blog van de groene meisjes. Het is vooral een gezellig blog met allemaal duurzame producten, veel vintage winkeltips, binnenkijken in een huis ingericht met tweedehands spulletjes en soms vegan recepten. Maar ik vind het vooral gezellig om te lezen. Nu hadden de groene meisjes onlangs een leuke blog over The Vintage Store in Heemstede geschreven. Ik werd hierdoor erg nieuwsgierig dus ik wilde als ik daar toch een keer langsreed absoluut gaan kijken. Toegegeven het is een ontzettend leuke wel licht commerciële en hippe vintage winkel. Er hing ontzettend leuke kleding voor de wat kleinere maatjes maar helaas weinig voor maat 44/46. Dat heb ik dus altijd bij tweedehands kledingwinkels dus op één winkel na in Amsterdam, vermijd ik maar om nog in dit soort winkels naar kleding te kijken om niet spontaan boulimia neigingen te krijgen. Er was ook een verdieping vol meubilair. Daar had ik dus beter niet kunnen gaan kijken want ik heb staan kwijlen bij een rond/ ovaal vitrinekastje en een salontafel. Ook stond ergens in een verloren hoekje een prachtige spiegel. Maar vooral dat kastje dat had ik zo mee willen nemen. Alleen ik heb geen kastje nodig dus het zal blijven bij kwijlen. Ik liep de winkel zonder iets te kopen naar buiten. Toch ga ik daar nog wel een keer kijken want het is leuk om daar rond te snuffelen. 

Op weg terug naar huis, ben ik bij de Kringloop gestopt. Daar vond ik twee fotoalbums, een telraampje en kaarsen. Totale schade was iets meer dan EUR5. Dus ik kwam uiteindelijk wel met iets thuis. Ik was vooral blij met de albums want ik wil binnenkort weer verder gaan met foto's inplakken.

Nadat ik ook nog mijn biotas met groente en fruit had opgehaald en een paar boodschappen had gedaan, was ik blij toen ik weer mijn eigen huis binnen stapte. Ik plofte dan ook niet veel later moe maar voldaan op de bank neer met een kop koffie. 

Een uurtje later ben ik dochterlief iets eerder dan normaal gaan ophalen op de opvang. Zo hadden we samen ook nog even tijd om iets leuks te doen in plaats van meteen de keuken in te moeten rennen om te koken omdat dochterlief op tijd haar bed in moet liggen.

Inmiddels ligt dochterlief heerlijk te slapen. Morgen wordt namelijk een bijzondere dag voor haar. We gaan namelijk samen met de trein naar de Disney Mickey's Rocking Road Show met kaartjes die ik via een give-away heb gewonnen. Dat wordt morgen dus een leuke dag samen. 

Ongeduldig

Soms word ik een beetje moedeloos van die schulden. Dat komt omdat ik ongeduldig ben. Ik wil er zo graag vanaf zijn want als ik kijk naar het totale bedrag dat ik aflos zou ik daarvan een heleboel andere nuttige dingen kunnen doen. Daarnaast heb ik het idee dat het gewoon niet opschiet. Elke maand wordt er netjes afgelost en gaat het totaalbedrag langzaam maar zeker naar beneden. Op zich valt er dus niets te klagen maar ik wil dat het sneller gaat. Ik zou die bedragen wel naar de 0 toe kunnen kijken. Dus als het aan mij staren naar de bedragen zou liggen dan zou ik inmiddels in het geld zwemmen. De laatste tijd lijkt het ook moeilijker om een extra aflossing te doen omdat onze vaste lasten zijn gestegen nu we voor de opvang en de overblijf voor dochterlief moeten betalen. Deze kosten betalen we van het bedrag die we vroeger gebruikten voor een extra aflossing. Die extra boost kunnen we niet meer zo gemakkelijk geven. Prioriteit gaat toch uit naar eerst alle vaste lasten en rekeningen betalen. Als er dan wat van overblijft dan houd ik daarvan nog een deel achter de hand voor eventuele tegenvallers. Helaas lijken we sinds september regelmatig tegenvallers of onverwachte kostenposten te hebben waardoor er aan het einde van de maand nog maar bitter weinig overblijft om die o-zo-gewenste extra aflossing te doen. Het lijkt erop dat dit de nieuwe modus is waarin we zitten en dat we dat moeten accepteren. Het is niet anders. Het is eigenlijk al heel erg mooi dat we alles netjes kunnen betalen en soms nog een beetje overhouden. We komen dus goed uit met onze inkomsten. Een aantal jaren geleden was dit wel anders en gaven we veel meer uit en dat terwijl de vaste lasten een stuk lager uitvielen. Maar ja ik had natuurlijk altijd die über-handige creditcard achter de hand waar we desnoods dan maar wat cash mee pinden. Dat doen we dus helemaal niet meer en dat doen we hopelijk ook nooit meer. Dus wat dat betreft hebben we al veel gewonnen en zijn we veel meer in control.

 

Om toch het gevoel te hebben dat we nog steeds op de goede weg zijn, heb ik vorige week de bestedingslimiet op mijn creditcard verlaagd. Ik had een limiet van €5000 en die staat nu op €2500. Dat is dus de helft minder. Ik vraag me nu ook af waarom ik eigenlijk zo’n hoge bestedingslimiet had. Bijzondere was dat ik voor het verlagen van mijn limiet dus de creditcardmaatschappij moest bellen maar als ik mijn limiet wil verhogen dan komt daar geen telefoontje aan te pas. Voor het verhogen van je limiet kun je dat heel eenvoudig online doen. Eigenlijk best sneaky want als de maatschappij er potentieel aan kan verdienen doordat jij wellicht meer gaat besteden en in termijn gaat aflossen dan wordt dat je heel makkelijk gemaakt maar als je dus minder wilt gaan besteden dan moet je daar veel meer moeite voor doen. Toen ik belde, werd dat wel meteen netjes geregeld. Binnen een week had ik ook de bevestiging thuis dat de limiet nu lager is. Wel werd mij gevraagd of ik geen extra creditcard wilde voor mijn partner of kind. De medewerker stelde voor dat ik dan een creditcard had van €2500 en mijn partner ook een met dezelfde limiet. Laten we dat maar niet doen. Al is het natuurlijk wel een slimme verkooptechniek. Maar de limiet is dus nu verlaagd en dat is toch weer iets.

 

Mijn moeder vertelde mij vorige week dat ze aan het einde van dit jaar ons een bedrag wilde geven. Ik weet niet hoe hoog dit bedrag is maar het zal wel een paar honderd euro zijn. We moeten nu afwegen wat we met dit bedrag doen. De auto heeft heel hard nieuwe banden nodig. Nieuwe banden zijn duur maar wel noodzakelijk voor onze veiligheid. Dus een deel zal hieraan moeten worden uitgegeven. Hopelijk blijft er dan nog iets over waardoor ik toch nog een beetje kan aflossen.

 

Ik merk ook dat ik steeds moeilijker ga doen over elke uitgave. Ik los liever €100 extra af dan dat we daarvan bijvoorbeeld schoenen kopen of kleding. Alleen schoenen en kleding kunnen ook maar zo lang mee. Nu zijn wij erg zuinig op onze spullen dus gaan ze echt heel erg lang mee. Alleen op een gegeven moment zijn dingen echt op als het niet meer te repareren valt of de stof wordt zo dun dat de gaten er spontaan zelf in vallen. Manlief moest bijvoorbeeld echt deze maand schoenen hebben want de zolen onder zijn oude schoenen waren helemaal versleten. Nieuwe zolen kosten bij dit soort schoenen meer dan €50. Uiteindelijk heeft hij net zo lang op MP lopen zoeken totdat hij een vergelijkbaar paar schoenen (Meindl) tegen kwam. Hij heeft hiervoor €40 betaald en ze zijn zo goed als nieuw. Zelf heb ik een nieuwe spijkerbroek nodig want in mijn oude broeken vallen nu echt op de knieën gaten. Dat is leuk om in te werken binnen- en buitenhuis maar ik kan daarin moeilijk op Casual Friday op werk verschijnen. Nu is een goede spijkerbroek vinden erg moeilijk met mijn lange lijf. Ik val al snel buiten de damesmaten en die modellen voor mannen zijn niet altijd heel erg flatteus. Eigenlijk ben ik meestal al blij als ik een broek vind die goed zit. Dus dat wordt weer speuren voor een nieuwe broek voor hopelijk een schappelijke prijs. Je zou zeggen dat is toch best leuk om iets nieuws te kopen. Dat is het ook wel maar ik geef momenteel liever hier geen geld aan uit en los liever af.

 

Ondanks alle goede acties, blijf ik desondanks dat moedeloze gevoel een beetje hebben. Ik heb meer dan genoeg van dat aflossen. Ik wil er eens en voor altijd af. Ik wil mijn geld aan nuttige en leuke dingen uitgeven. Kortom ik ben ongeduldig aan het worden. Dat komt misschien omdat we met een beetje geluk volgend jaar rond deze tijd nog maar heel weinig hoeven af te lossen en dan het einde echt in zicht is. Toch is een jaar nog best lang.

Goede vondsten en nogmaals de tomaten

Na twee weekenden vooral binnenhuis te zijn geweest, zijn we dit weekend veel buiten geweest. Het begon zaterdag goed met een bezoekje aan een tweedehands kinderkleding en speelgoedbeurs. Op zich heeft dochterlief niet heel erg veel meer nodig maar ik hoopte dat ik er goedkoop snowboots en regenlaarsjes kon vinden. De regenlaarsjes heeft ze namelijk op de opvang nodig waar ze veel buiten spelen maar waar het ook erg modderig kan zijn. Ouders worden dus gevraagd om een paar laarsjes daar neer te zetten. Dus de jacht op een stel goedkopen laarzen was zaterdag geopend. De laarsjes hebben we niet gevonden maar in een verloren hoekje onder een tafel zag ik wel een paar witte snowboots met bontje staan. Het was een maatje groter dan dochterlief nu draagt dus perfect voor groeiende voetjes. We pasten ze en dochterlief vond ze erg mooi. Dat ze dingen mooi vindt, is de laatste tijd vrij essentieel. Iets wat stom is in haar ogen, gaat nu niet zonder een ontzettend drama aan. Voorzichtig vroeg ik wat de verkoopster ervoor wilde hebben. Vrolijk antwoordde ze €1. Ik dacht dat ik het verkeerd hoorde maar ze vertelde er nog vrolijk achteraan dat ze dingen maar goedkoop verkoopt omdat ze het niet nog een jaar op zolder wilde hebben staan. Ook vond ze dat ze er niet meer voor kon vragen omdat de hiel licht was versleten. Dus de snowboots werden gekocht en we liepen verder over de beurs. Helaas was er verder niets voor ons. De paar kraampjes waar dan wel wat lag, daarvan vond ik dat ze te veel vroegen. Wel vond dochterlief in een grote doos bij een kraampje een prinsessejurk. Je weet wel zo’n afschuwelijk synthetisch ding.  De jurk mocht ook mee voor €1. Het hele weekend heeft ze dat ding gedragen. Ze heeft er nog net niet in liggen slapen maar als we dat hadden goed gevonden dan had ze dat ook nog gedaan.

 

Omdat we helemaal in de wolken waren van onze aankopen, reed ik ook naar een tweedehands kledingwinkel. Vroeger bracht ik daar wel eens kleding in. Als het dan verkocht werd kreeg ik 40% van de opbrengst. De kleding bleef 6 weken in de winkel hangen. Werd het niet verkocht dan kon je het weer ophalen of meegeven aan een goed doel. Vaak kocht ik van de opbrengst dan weer kleren voor dochterlief. Alleen deze keer schrok ik van de prijzen. Er hing een jurkje die ik via MP voor €5 had gekocht en waar ze daar bijna €17 voor vroegen. Voor dat geld kan ik ook een nieuwe jurk kopen. Eigenlijk hing er niets beneden de €10. Dat wat wel beneden die prijs was, vond ik of niet leuk of nog altijd te duur. Ook schoenen en laarzen waren ontzettend duur. De gemiddelde prijs lag rond €30 en dan zag je al de gebruiksporen. Blijkbaar doet de winkel het te goed want in het begin werden er niet zulke prijzen gevraagd. Gedesillusioneerd reed ik naar huis want ik vind het toch jammer dat een in eerste instantie leuke winkel nu een beetje haar doel voorbij gelopen is namelijk het aanbieden van kleding voor leuke prijsjes. Dochterlief maakte het allemaal niet zo veel uit want die was in de zevende hemel met haar prinsessejurk die we eerder op de rommelmarkt hadden gekocht..

 

Zaterdagmiddag ben ik ook nog de tuin ingegaan. De laatste tomaten zijn in de achtertuin geplukt. Ik heb nu een hele schaal vol groene tomaten die hopelijk nog rood kleuren. Ook had ik nog een hele schaal rode tomaten waarvan ik tomatensaus heb gemaakt. De tomaten uit eigen tuin hebben toch maar mooi zo’n 6 grote potten saus opgeleverd en 8 potjes chutney. Maar de planten konden dus worden weggehaald want meer dan een paar verschrompelde, bruine planten waren het niet meer. Het ruimde lekker op maar helaas zat op een gegeven moment wel de kliko vol. Dus hopelijk kan ik ergens deze week de laatste planten weghalen. Nu had mijn moeder deze week €20 aan mij gegeven met de boodschap dat ik daar eens iets leuks voor moest kopen. Nu alles uit is gebloeid ziet de tuin er een beetje kaal uit dus ik heb een paar plantjes en pompoenen gekocht. Het ziet er weer gezellig uit. Wel vraag ik me af of ik volgend jaar weer zo groots de moestuin aanpak. Nu alles weg is, is de tuin wel erg leeg. Ik vind het juist zo gezellig om naar wat groens te kijken. Ik heb een moestuinbak en heel veel potten. Ik kan daar ook heel wat groente in zetten. Dat is net  voldoende om het leuk te houden want dit jaar was het eigenlijk net iets te veel van het goede. Volgend jaar wordt het dus meer een combi van vaste planten en groente die hopelijk ook wat minder onderhoud vragen.

 

Dit rommelen in en om het huis vind ik heerlijk. Het heeft iets kneuterigs en gezellig. Het hoeft dus niet allemaal even groots te zijn om toch te kunnen genieten.

 

 

Budgetlessen en andere dingen

Nadat we in september soms niet wisten hoe we de maand rond moesten komen en dus naar creatieve oplossingen moesten zoeken, lijkt het in oktober een stuk beter te gaan. Dat komt deels doordat ik de inkomsten en uitgaven opnieuw in kaart heb gebracht. De afgelopen maanden waren er een aantal dingen veranderd die ook effect hadden op ons budget. Ik had deze alleen niet verwerkt. Langzaam maar zeker raakten we het overzicht kwijt waardoor we op een glijdende schaal kwamen van dat de uitgaven niet meer matchen met de inkomsten. Ergens halverwege de maand moesten we het dan nog doen met erg weinig geld. Zo zie je maar weer dat het essentieel is dat je dit overzicht wel bijhoudt zekers als je, zoals wij, nog schulden hebt uitstaan. Het werkte heel verhelderend om de harde cijfers onder ogen te komen. Ik zag meteen waar ons knelpunt zit. Zoals bij bijna iedereen gaat er aan het begin van de maand ontzettend veel geld uit aan vaste lasten. Elke maand zijn er ook een aantal incidentele rekeningen. Als dit allemaal is betaald, dan is er nog maar erg weinig ruimte om eventuele tegenvallers op te vangen. Ik zag dat er wel meer ruimte in ons budget zat halverwege de maand als we de voorlopige teruggave krijgen. Met deze ruimte kunnen we dus wat doen. We zouden bepaalde vaste uitgaven of incidentele uitgaven van deze ruimte kunnen betalen. Hierdoor hebben we aan het begin van de meer lucht omdat de lasten evenrediger over de maand worden verdeeld. Vanaf oktober gaan we het dus zo aanpakken en kijken of het werkt.

 

Ook heb ik zodra het salaris binnen kwam meteen het boodschappengeld gepind.  Dat heb ik netjes weggelegd en elke week haal ik daar voldoende geld af om boodschappen te doen. Als er overblijft dan gaat het weer terug in het potje. Hiervan kopen we dan wat kleinere boodschappen gedurende de week zoals een keer brood en melk. Helaas was ik deze maand wel iets te enthousiast met het opnemen van het boodschappengeld want ik had ook al het benzinegeld cash opgenomen. Dat is wat minder handig want ik tank bij een pomp die onbemand is maar wel een stuk goedkoper. Dus hiervoor moet ik wel geld op mijn rekening staan. Dus dat geld heb ik moeten terugstorten. Ach al doende leer je. Laten we het op een startfoutje houden. Wel merk ik dat ik een stuk zuiniger ben nu ik al het geld contant heb gepind. Het is een stuk confronterender om je maandbudget zo te zien slinken. Elektronisch het geld aanhouden heeft dat effect om mij blijkbaar dus niet. Zo ver dus de geld update.

 

Mijn moeder is eindelijk naar de Postcode Loterij Show geweest. Voordat ze er naar toe ging vond ze het allemaal erg spannend maar toen ik haar ophaalde was ze erg teleurgesteld in hoe zo’n tv-programma wordt gemaakt. Ze vond het een erge lange zit en heeft een paar keer op het punt gestaan om mij te bellen om te vragen of ik haar eerder wilde ophalen. Ze heeft niets gewonnen maar de kans daarop was natuurlijk niet zo heel groot. Wel kreeg ze een cadeau mee dat bestond uit een koffer met een weekendje weg. Waarschijnlijk geeft ze het weekendje weg aan mij en manlief. Ik heb al naar de geselecteerde hotels gekeken en daar zit wel iets leuks bij. Dus binnenkort gaan we gratis een weekendje weg wat een erg leuk vooruitzicht is.

 

Mijn moeder heeft ons ook weer geknipt zodat we er netje bij lopen. Erg fijn een moeder die kan knippen want zo besparen we ons de kosten van de kapper.

 

Dit weekend gaan we ook verder uitzieken. Dochterlief was weer de rest van de week thuis nadat ze het een dagje op school had geprobeerd. Ze kwam thuis met koorts en erg vieze oogjes. We hopen door haar thuis te houden dat ze goed uitziekt waardoor ze maandag weer naar school kan na 2 weken van thuisblijven. Zelf ben ik helaas ook nog niet helemaal beter. Sinds het begin van deze week zit een oor dicht. Ik hoor dus minder. Volgens de huisarts is het een irritatie als gevolg van verkoudheid en kan ik niet meer doen dan afwachten en hopen dat het snel voorbij gaat. Balen want het is geen fijn gevoel.

 

Hebben jullie nog plannen voor dit weekend?

Gekte op de opruimdagen

Trek je beste renschoenen aan want er zijn deze twee grote warenhuizen die alles voor bodemprijzen in grote getallen in de verkoop gooien. Je moet er wel op tijd zijn want soms mis je achter het net. Ik zou dus minimaal adviseren om of er heel vroeg op uit te rekken of anders is het ook een optie om buiten te bivakkeren voor de deur van desbetreffende winkels. Het zou toch vreselijk zijn als je een bepaald koopje mis zou lopen. Als je eenmaal het geluk hebt om de winkels binnen te komen en je door de kluwen mensen heen te worstelen, ga dan heel gericht naar de afdeling waar dat o zo gewenste product te koop staat. Je weet namelijk dat er maar een beperkt aantal items in de aanbieding zijn en het is zo ontzettend jammer als je achter het net zou vissen. Ben je zo gelukkig dat het product toch nog beschikbaar was, bescherm het dan voor je eigen leven want voordat je het weet wordt het zomaar door een andere gulzige koper uit je handen getrokken. Daar moet je toch niet aan denken want dan was al dat vroege opstaan of bivakkeren voor de deur voor niks geweest. Voor de echte koopjesjager heeft een warenhuis nog bedacht dat je op zondag de restanten op kunt kopen. Met wat geluk vind je daar achter een aantal verlaten kledingrekken of schappen een verloren schat. Mocht je nu een moeilijke maand hebben dan niet getreurd je kunt alles zetten op je klantenkaart die je in termijnen kunt aflossen. Hierdoor kun je de toch alles kopen waar je je zinnen op hebt gezet want je wil natuurlijk wel alles hebben wat er in die boekjes staat.

 

Je begrijpt het al ik heb het over de Dolle Dwaze Dagen en de CircusDagen. Het is een geniaal marketingconcept waar warenhuizen om van verouderde modellen af te kunnen komen om zo voor de feestdagen wat ruimte in de winkel te creëren voor de nodige feestartikelen. Het hele idee achter de grote uitverkoop is: laat iedereen denken dat ze ontzettend goedkoop uit zijn, kleed het een beetje leuk in met een opening door BN-ers, een flashy advertentie, een paar leuke boekjes  en aanbiedingen die alleen gelden vanaf een bepaald moment. Laat ook iemand met een toeter door je winkel lopen en de spullen als een ware marktkoopman aanprijzen. Desnoods gooi je er nog een extra kortinkje bovenop. Gegarandeerd een daverend succes en de perfecte formule om in een paar dagen een gigantische omzet te draaien. Ik vind het echt heel slim bedacht van die marketing-mensen. Het is bijna jammer dat ik zelf zoiets niet zou kunnen bedenken. Er is namelijk een groep mensen die als een blok voor deze zogenaamde koopjes valt. Mensen die de boekjes helemaal van voor naar achteren spellen en dan heel gericht iedere dag die dingen kopen die ze zo ontzettend hard nodig hebben of die voor een schijntje in de vakken liggen. Mensen die dus 3-4 dagen of een week lang bijna iedere dag naar je winkel kopen en die wellicht ook nog een aantal andere dingen kopen. Naar ik heb begrepen draaien deze warenhuizen hun hoogste omzet die dagen. 

 

Zelf snap ik weinig van die gekte. Mij zul je dus ook geen boekjes zien uitpluizen of naar de winkel zien rennen. Ik word namelijk ernstig chagrijnig van grote groepen mensen en dan al helemaal van die grote groepen mensen die in een bak zitten te graaien alsof hun leven ervan afhangt. Nog erger vind ik het dat als je niet uitkijkt het zelfs uit je handen wordt getrokken. Wat ik al helemaal niet begrijp, is dat bepaalde producten binnen no-time zijn uitverkocht omdat het zogenaamd zo veel goedkoper is. Als je misschien een beetje bter om je heen kijkt, kun je dat elders veel goedkoper krijgen. Nu ben ik misschien ook niet de juiste doelgroep want ik heb niet zo veel met de producten die worden aangeboden en ben ik al helemaal niet gevoelig voor de zogenaamd scherpe prijzen. Bij schrepe prijzen krab ik namelijk altijd even achter mijn oor want ik vraag me dan af waarom dat nu ineens wel zo goedkoop weg kan. Groot ingekocht of komt er een leuker flashier nieuw modelletje aan? Ik heb het meeste van wat wordt aangeboden ook helemaal niet nodig. Beter nog ik denk dat ik helemaal niks nodig heb van al die afgeprijsde dingen. Toch vind ik het wel een grappig fenomeen dat ieder jaar weer mensen zich hierdoor helemaal gek laten maken. Dus petje af slimme marketingmeneer of –mevrouw. 

Zijn jullie gevoelig voor dit soort acties? Ga je wel eens naar speciale uitverkoopavonden?

Een goedkoop weekend

Ziek zijn of beter gezegd snipverkouden zijn, kan ook zo zijn voordelen hebben. Wij hebben namelijk bijna geen cent uitgegeven dit weekend omdat we alle drie te beroerd waren om naar buiten te gaan. Meer dan hangen op de bank met zijn allen, hebben we niet gedaan. De enige uitgave die wij hadden was een uitstapje naar de supermarkt om de broodnodige dingen te kopen. Dat dit uitstapje ook al te veel van het goede was, bewees het feit dat ik stond te tollen op mijn benen bij de kassa. Dus de rest van het weekend zijn we lekker binnen gebleven en lieten we het leven buiten aan ons voorbij gaan.

Toch is het wel jammer dat we te beroerd waren om nergens naar toe te gaan want uiteraard afgelopen weekend was er van alles te doen in de buurt. Zo konden we kiezen uit twee tweedehands kinderkleding en speelgoedbeurzen. Dochterlief heeft nog een paar t-shirts met lange mouwen nodig en ik had gehoopt om daar laarsjes te kunnen vinden. Helaas de beurs heeft het zonder ons moeten doen en Marktplaats is weer een koper rijker.

Ook bestond het lokale winkelcentrum zo veel jaar. Er was van alles georganiseerd met ook leuke activiteiten voor de kinderen. Bert en Ernie hebben we ook aan ons voorbij laten gaan.

Dan was er in de buurt dorpsfeest met wederom knutselmiddagen voor de kinderen en een kermis. We hebben binnen geknutseld en aan de herrie van alle kermisattracties moesten we even  niet denken.

Ook was er een eindje verderop een culinair festival. Allerlei lokale delicatessenwinkeltjes maar ook restaurants lieten zich van hun beste culinaire kant zien. Daar had ik erg graag naar toe gewild omdat ik dit soort dingen nu eenmaal leuk (en lekker) vind. Helaas ook dit hebben we niet gedaan omdat ik absoluut geen zin had om tussen al die mensen te schuifelen. In plaats daarvan heb ik gevulde speculaas bij de Appie gehaald vol met toevoegingen en e-spulletjes maar desondanks smaakte het erg lekker. 

Wat hebben we wel gedaan? We hebben geknutseld, geverfd en getekend. We hebben veel geslapen en op de bank gehangen. Tussendoor heb ik toch nog een hele grote pan groentesoep in elkaar weten te draaien en zijn we ook acht potjes tomatenchutney rijker. De chutney is gemaakt van de tomaten uit de tuin. Daarnaast hebben we een heel seizoen 4400 gekeken. Daar was alles wel mee gezegd. Voor de rest is het huis een rotzooi maar ik geloof dat dit echt wel weer ooit netjes eruit zal zien.

Vanochtend heb ik me op werk ziek gemeld. Ik geloof niet dat ik vandaag in staat was geweest om ook maar iets productief daar te doen. Daarnaast is kantoor omgetoverd tot een halve bouwval omdat er tussenwanden worden weggehaald voor de op handen staande interne verhuizing. Het is één grote stofboel, gehamer en getik dus daar. Morgen ga ik weer werken omdat ik mijn spullen moeten inpakken want er wordt verwacht dat we woensdag verhuisd zijn. 

Dochterlief is vandaag wel weer begonnen op school. Ze is nog steeds verkouden en haar oogjes zien er met crème nog steeds heel zielig uit maar voor de rest lijkt ze over te lopen van de energie. Dus ze gaat het vandaag weer proberen. 

Morgen komt ook mijn moeder. Woensdag zit ze bij de opname van de Postcodeloterij. Qua timing komt het niet slechter uit want ik voel me niet optimaal maar moet haar wel halen en brengen in Amsterdam. Bovendien kost een bezoek van mijn moeder mij altijd veel energie. Ze is meer dan welkom hoor en ik houd zielsveel van haar maar ze zit zo vol met verhalen dat ze non-stop praat. Tja en laat ik het nu juist even erg fijn vinden om het stil om me heen te hebben. Dus ik zal blij zijn als het donderdag is. Dan is alles hopelijk weer terug naar normaal, loopt iedereen weer gezond rond te huppelen en hebben we weer energie voor tien.