Aangeslagen

Ten eerste wil ik iedereen bedanken voor de lieve reacties maar ook voor de goede suggesties naar aanleiding van mijn blog gisteren. Een aantal suggesties ga ik ook daadwerkelijk toepassen. Dank hiervoor want ik was daar zelf waarschijnlijk niet opgekomen hoe logisch sommigen ook klinken. 

Maar hoe gaat het nou? Ik ben aangeslagen en verward. Ik weet niet zo goed meer wat ik ervan moet denken. Het gevoel van boosheid en verdriet wisselt elkaar af. Eerlijk gezegd zal dit gevoel nog wel blijven totdat ik het gesprek heb gehad. Heel diep in mijn hart hoop ik dat het meevalt. Al heb ik daar wel een hard hoofd in. Het vertrouwen is weg in die organisatie. Ook ben ik bang voor wat de consequenties kunnen zijn ondanks dat ik volledig sta achter mijn beslissing en daar ook niet van ga afwijken. Het is verdomme nog altijd wel mijn kind. Mijn kind die ik het allerbeste van de hele wereld gun en mijn kind die zo ontzettend gewenst is. 

Ondanks alles wilde ik niet dat het hele gebeuren mijn dag overschaduwde. Uiteindelijk speelde het wel constant in mijn achterhoofd. Ik ben nu eenmaal een tobber en ik kan de meest dramatische scenario's in mijn hoofd halen. 

Toch hebben we wel een leuke dag gehad. We hebben saampjes vooral veel sneeuwplezier gehad. In de ochtend hebben we een sneeuwpop gemaakt. Ze had het al dagen over sneeuwpoppen dus nu heeft ze er eindelijk eentje in de tuin staan. Daarna zijn we met de slee een boodschapje wezen doen. De heenweg vond ze de slee nog wel leuk maar op de terugweg liep ze toch liever. Eenmaal thuis hebben we warme chocomel gedronken, hebben we een paar puzzels gemaakt en hebben we in de middag pannenkoeken gegeten. Na de pannenkoeken zijn we weer naar buiten gegaan. Ik wilde het voetpad sneeuwvrij heb. De sneeuw was inmiddels al in een smurrie aan het veranderen. Aangezien het vanavond hard gaat vriezen, heb ik niet veel zin om morgen onderuit te gaan op de ijsschotsen voor mijn voordeur. Dochterlief vond het fantastisch. Zij vindt buiten spelen sowieso fantastisch. Geef haar een schep en ze is uren zoet. 

Na nog even buiten te hebben gespeeld, zijn we weer naar binnen gegaan. Daar hebben we naar dvd's van Dora zitten kijken. Normaliter wil ik niet dat ze zo veel tv kijkt maar vandaag mocht even alles. 

Nadat we nog samen hebben gekookt, heb ik haar in bad gedaan en binnen 5 minuten was ze in dromenland. Ik heb haar nog wel moeten beloven dat we morgen met de auto's moeten spelen. Dus hopelijk droomt ze vanavond over stoere auto's en kiepauto's.

Voor haar was het, denk ik, wel een geslaagde dag. Toch was ze wel knuffelig. Om de haverklap kreeg ik een knuffel of een kus. Onbewust zal ze toch hebben aangevoeld dat ik niet lekker in mijn vel zit. Ik baal ervan want ik had me zo verheugd op een paar zorgeloze dagen alleen met haar. Die dagen alleen met haar heb ik wel, maar zorgeloos durf ik ze niet te noemen. Raar maar vooral jammer hoe dingen toch anders kunnen lopen dan je had gehoopt.....

Ongelofelijk.... again the story continues

In oktober schreef ik op mijn blog dat ik gebeld was door een arts van het consultatiebureau omdat ik een aantal afspraken had afgezegd. Het hele verhaal staat hier te lezen. Het leek een storm uit het verleden maar blijkbaar is de storm nog niet gaan liggen. Vanmiddag kwam ik thuis en toen lag er een brief van de GGD. De sociaal verpleegkundige wil volgende week bij thuis komen om met ons te praten naar aanleiding van de annulering van vervolg afspraken. Omdat het gaat om het belang van onze dochter, wilde zij naar ons toekomen waarna ze volgende week de precieze reden zou toelichten. Ik was stomverbaasd. Was het gesprek met de arts niet geëindigd dat het bij deze gesprekken zou blijven en dat ik nog een keer in mei zou komen voor de reguliere afspraak?

Ik heb dochterlief opgepakt, jas aangedaan en ik ben in een opwelling naar het consultatiebureau gereden. Hevig geëmotioneerd liep ik daar naar binnen en ik eiste dat ik meteen iemand zou spreken anders dan zou er een klacht volgen. Doodse stilte in de wachtkamer want dit was sensatie. Toen mij werd gevraagd om even te wachten, heb ik aangegeven dat het of nu was of dat ik anders vervolgstappen zou ondernemen. Een moeder werd erg geïrriteerd omdat ik daar zo eisend stond. (Tja wacht maar tot het je eigen kind is, kijken hoe je dan reageert).

Er kwam snel een verpleegkundige. In eerste instantie zat ik te shaken van woede en verontwaardiging en probeerde ik ondertussen ook mijn emoties onder bedwang te houden. Ik wilde ook niet te emotioneel worden. Ze heeft me aangehoord maar ze kon geen reden geven waarom ik de brief had ontvangen buiten het feit dat zij daar redenen voor zullen hebben en dat ze vaak een huisbezoek doen om geruststelling te krijgen. Ondertussen was dochterlief ook niet op haar best. Ze voelde feilloos aan dat ik niet goed in mijn vel zat en ze was moe nadat we de ochtend en een deel van de middag op stap waren geweest. Op een of andere manier haalt het consultatiebureau ook bij haar niet het beste naar boven. 

Op mijn verzoek om in mijn dossier te kijken wat dan de reden mocht zijn, werd geen gehoor gegeven. Uiteindelijk werd ik slechts aangehoord en werd mij geadviseerd om morgen contact op te nemen al dan wel telefonisch op per email.

Eenmaal thuis heb ik mijn moeder gebeld. Bij haar heb ik al mijn stoom kunnen afblazen. Zij adviseerde om naar de huisarts te stappen omdat ik daar vorige keer ook een goed gesprek mee heb gehad en desnoods wel wilde bemiddelen. Uiteindelijk heb ik wat anders gedaan. Ik heb de verpleegkundige een email gestuurd. Ik wil haar niet bij mij thuis hebben. De voornaamste reden is dat ik daar geen reden toe zie maar ook omdat ik dit gesprek niet verder meer wil voeren in de aanwezigheid van mijn kind. Ik heb haar dus een vrij zakelijke mail gestuurd waarin ik aangaf dat ik verbaasd ben over de gang van zaken, dat ik vrij geëmotioneerd naar het consultatiebureau ben gegaan voor repliek en dat ik haar volgende week op het consultatiebureau wil spreken. Ik kreeg vrij snel een mailtje terug dat ze het fijn vond dat ik haar daar wilde spreken. Op een of andere manier was dat het eerste positieve geluid wat ik hoorde die dag. 

Volgende week ga ik er alleen naar toe. Ik wil dan precies weten waarom ik wederom wordt lastig gevallen. Ik dacht namelijk dat alles uitgesproken was. Ik vind het nu vrij intimiderend worden. Het lijkt wel alsof ze er niet goed tegen kunnen dat iemand niet een keer slaafs doet wat haar wordt opgedragen maar kritisch haar eigen plan trekt.  Ik snap ook niet goed waarom ze deze aktie doen na 6 weken. 

Uiteraard ga ik alleen en blijft mijn dochter bij mijn man thuis. Mijn dochter hoort niet bij zo'n gesprek aanwezig te zijn. Zij moet zich bezig houden met de wondere wereld van prinsessen, treintjes, kopjes thee en mooie tekeningen maken. 

Ik wil ook inzage in mijn dossier. Ik heb daar recht op dus ik wil nu ook wel eens weten wat er precies in staat. Afhankelijk van het gesprek ga ik kijken of ik nog vervolgstappen zet. 

Vanuit de visie van het consultatiebureau kan ik nog best ver mee gaan. Ik ben een ouder die systematisch hulp afwijst. Alleen als ik de toegevoegde waarde er niet van in zie en daar gegronde redenen voor geef, dan wil ik wel serieus genomen worden en niet via een omweg continue op het matje worden geroepen. En waar gaat het eigenlijk om. Dat mijn dochter niet op het zelfde niveau praat als een kind van haar leeftijd? Mijn dochter wordt drietalig opgevoed, wat verwacht je? Dat mijn dochter niet mee wil werken aan een ogentest? Het is een kind van drie die hebben daar soms geen zin in. 

Het hele gebeuren wierp een flinke schaduw op een dag die leuk was begonnen. Eerlijk gezegd ben ik er ook niet gerust op totdat ik dat gesprek heb gehad. Want wat willen ze in godsnaam van me?

Kringloop schatten en kostbare momenten

Gisteren had ik het ineens even moeilijk met tranen tot gevolg. Mijn man is vandaag vertrokken naar Duitsland. Nu kan ik best een paar dagen zonder mijn man dus dat was het probleem niet. Ik had er moeite mee hoeveel geld het bezoek aan de arts kost maar ik had er vooral moeite mee dat wij niet mee konden. 

De laatste 5 jaar was het namelijk traditie dat wij elk jaar een weekend naar Düsseldorf gingen rond de Kerst. We vergaapten ons dan aan de mooie etalages, struinden over de Kerstmarkt en genoten van ons weekendje weg. Vorig jaar zijn we nog geweest tegen beter weten. Vorig jaar was ook het eerste jaar dat ik er niet meer van kon genieten omdat ik alleen maar kon bedenken dat we ons dit niet konden veroorloven. Mijn man loopt straks tussen de bezoekjes aan het ziekenhuis alleen over de Kerstmarkt. Overigens is dat niet in Düsseldorf maar in het zuiden van Duitsland. Gisteren gaf hij aan dat het wel heel erg leuk was geweest als wij mee waren gegaan. Tja en toen moest ik wel even slikken want ik was ook graag mee gegaan, al was het maar om hem te steunen tijdens de onderzoeken. Hij is namelijk geen held als het op ziekenhuizen aankomt.

In plaats daarvan brachten dochterlief en ik hem vanochtend naar de trein om hem uit te zwaaien. Onderweg naar huis ben ik gestopt bij de Kringloopwinkel. Dit lag namelijk mooi op de route naar huis. De laatste tijd zijn er wat wijnglazen gesneuveld. Ik heb hard nieuwe nodig maar ik wil er niet al te veel voor betalen. De Kringloop is dan een goed alternatief. Bovendien is het ook altijd leuk om rond te snuffelen. 

De Kringloop zit op een industrieterrein dus zonder fiets of auto is het moeilijk te bereiken. Toen ik het parkeerterrein opdraaide met de auto, verbaasde ik over hoe druk het was. We hebben echt even moeten zoeken naar een parkeerplaats. Eenmaal binnen viel het wel mee qua mensen maar dat komt ook omdat het een grote winkel is. Helaas kon ik maar twee wujnglazen op de kop tikken. Per glas betaalde ik €0.30. Dat is een leuk prijsje. Toen viel mijn oog op een paar borden. Het waren witte borden met een stermotiefje in blauwgrijs en groen. Het deed heel feestelijk aan. In totaal waren het 6 borden die mee mochten voor €3,00. Dochterlief was ondertussen in de speelgoedhoek gedoken. Daar vond ze een boekje van Cars met geluidjes. In de winkel zijn deze boekjes rond €6,00. Daar lag het voor €0,50. Haar oog viel ook op een fotolijstje van Mickey Mouse. Deze mocht ook mee voor €0,50. Al met al was ik iets meer dan €5,00 kwijt want ik zag ook nog iets om toiletrollen netjes op te stapelen. 

In de winkel raakte ik in de winkel aan de praat met een vrouw. Ze vond het jasje van mijn dochter zo mooi en ik vertelde haar dat ik deze op Marktplaats had gekocht. Heel enthousiast vertelde ze mij dat er 1-2x per jaar in de buurt een tweedehands kledingbeurs wordt gehouden. De beurs vindt plaats in een gemeente waar veel geld zit. Hierdoor gaat de duurste merkkleding vaak voor voor een schijntje weg. Zelf gaat ze er elk jaar naar toe om voor haar dochter kleding te kopen. Iets om dus te onthouden en de datum in de gaten te houden. Dochterlief is de laatste tijd flink gegroeid dus deze zomer heeft ze nieuwe kleertjes nodig. 

Bij het afrekenen kreeg dochterlief ook nog een gratis kleurboek voor Sinterklaas. Huppelend liepen wij naar buiten. Op de glazen na had ik de dingen niet echt nodig. Alleen vond ik dat ik deze keer een kleine uitzondering mocht maken. Ik heb de laatste tijd redelijk goed verkocht via Marktplaats en bol dus de aankopen zijn uit deze opbrengsten gefinancieerd.

Eenmaal thuis hebben we met zijn tweetjes heerlijk zitten lunchen. Ik had nog een stukje rookworst over van de stamppot van maandag en dochterlief genoot van haar salami-boterham. Ondertussen staat het vlees ook in de marinade voor de nasi van vanavond. Straks gaan we met zijn tweetjes ziekenhuisje spelen als ze haar middagslaapje heeft gedaan. En als Madam vanavond naar bed gaat dan ga ik met het laatste stukje chocoladeletter een dvd kijken. 

Zo maken we er met zijn tweetjes het beste van. Tuurlijk was het leuker geweest als manlief er ook bij was geweest. Toch koester ik de momenten die ik met haar samen heb ook. Even moeder-dochter tijd... die momenten samen zijn heel kostbaar.

Dankbaarheid

Ik vind het heel erg moeilijk om over geld te praten. Althans ik vind het moeilijk om aan te geven dat wij het financieel niet goed voor elkaar hebben (daarom ben ik zo blij met mijn blog). Het zal wel met mijn opvoeding te maken hebben. Ik ben opgegroeid met de gedachte dat je niet de vuile was buiten hangt. Mijn moeder was een trotse vrouw en wilde/ wil geen hulp van anderen. Ze heeft geen gemakkelijk leven gehad. Ze heeft financieel hele zware jaren gehad maar gelukkig ook wat rijkere jaren. Nu, jaren later, realiseer ik me bepaalde dingen een stuk beter. Ik begrijp dat mijn moeder soms ook heeft moeten worstelen om de maand rond te breien. Als kind had ik echter geen benul en ik heb ook nooit het gevoel gehad dat ik iets tekort kwam. Ik ben met heel veel liefde en aandacht opgegroeid. Daar gaat het in het leven uiteindelijk om.

Van mijn moeder kan ik financieel ook nog wat leren. Als iemand haar zaakjes goed voor elkaar heeft dan is zij het wel. Ze heeft een ontzettend goed overzicht van haar uitgaven en inkomsten. Ze kan de laatste eurocent verantwoorden. Daarnaast is ze bovendien in staat om met haar kleine pensioen nog wat te sparen. Gaat er iets kapot, dan kan ze het vervangen. Ik heb een enorm respect voor haar hoe zij haar zaakjes regelt.

Daarom schaam ik mij richting mijn moeder dat ik, door in het verleden onnodige uitgaven te hebben gedaan, nu in de schulden zit. Ik praat daar niet met haar over. Toch heeft ze deze conclusie zelf getrokken op basis van de verandering in mijn consumptiegedrag. Ze probeert te helpen waar ze kan. Ze koopt regelmatig kleertjes voor mijn dochtertje maar ze wil mij ook financieel steunen. Hiervoor laat ze dingen voor zichzelf. Ze wil namelijk elk jaar een schenking aan mij doen. Ze staat dan zo te stralen met de envelop met geld, dat mijn hart overloopt van trots maar ook een beetje breekt omdat ik haar dat geld zo gun voor zichzelf. Dit weekend kreeg ik van haar €1000. Dat is een heleboel geld. Ze wil dat ik hiervoor iets leuks voor mezelf koop. Alleen ik vind dat ik niet het recht heb om iets leuks voor mezelf te kopen totdat de schuldteller op 0 staat.

Gisteren heb ik nagedacht hoe ik haar geld het best kan besteden. Ik heb besloten het niet te besteden behalve als de nood hoog is, bijvoorbeeld omdat er iets vervangen moet worden. Ik laat het geld op mijn spaarrekening staan. Op deze manier heb ik een kleine buffer. Het geeft mij een enorme rust dat ik nu weet dat ik geld achter de hand heb en dat ik niet hoef te lenen als er iets kapot gaat. Misschien dat ik uiteindelijk beslis om een deel als aflossing te gebruiken maar voorlopig laat ik het even als buffertje staan op mijn spaarrekening.

Naast dit prachtige kado, had ze nog iets waar ik ontzettend blij mee ben. In de loop der jaren heeft ze samen met een tante bijna 23.000 airmiles gespaard. Ze vroeg of ik iets leuks er mee wilde doen met dochterlief want zij deed er toch niks mee. Gisterenavond ben ik gaan kijken op de site van airmiles. Naast kado’s kun je ook leuke uitstapjes met het gezin doen. Ik denk dat ik de airmiles ga inwisselen voor kaartjes naar Dolfinarium en de Efteling. Helaas kan zij vanwege haar slechte gezondheid niet mee naar een attractiepark of dierentuin dus ik wil een deel van de airmiles aan iets besteden waar zij ook van kan genieten.

Het klinkt raar maar ik wist niet hoe ik mijn dankbaarheid richting mijn moeder moest uiten voor dit alles want dat was het gevoel dat mijn weekend overheerste. Dankbaar dat ik zo’n onzelfzuchtige, lieve en sterke moeder heb. Dank je mam!

Leuke plannen

Volgende week ben ik vier dagen alleen met dochterlief. Manlief moet voor een paar dagen naar Duitsland ter controle van zijn ogen. Kan hij niet onder controle staan in Nederland? Dat zou inderdaad kunnen. Deels staat hij ook in Nederland onder controle want zijn contactlenzen worden hier voor hem aangemeten en besteld. Echter de specialist die hij in Duitsland heeft, is de autoriteit in de wereld op het gebied van deze aandoening. Hij is twee jaar geleden naar hem doorverwezen. Volgens zijn voormalige arts mag hij in zijn handen knijpen dat deze Duitse arts/ professor hem onder behandeling wil nemen. Bij het eerste bezoek voelde het als een verademing. Voor het eerst in hele lange tijd voelde mijn man dat iemand serieus naar zijn klachten luisterde. Voor het eerst werd een duidelijk behandelplan opgesteld. Voor het eerst werd er degelijk onderzoek gedaan en werden de resultaten besproken en uitgelegd. Het voelde zo ontzettend goed en ik zag mijn man bij het eerste bezoek helemaal opbloeien. Er was weer hoop en nog belangrijker hij werd gehoord. In Nederland was hij waarschijnlijk al geopereerd en had hij een bepaalde therapie moeten ondergaan. Deze arts gelooft dat dit voorlopig nog niet nodig is en dat er nog heel veel winst op andere en mindere drastische wijze is te behalen. Dus gaat mijn man twee keer per jaar naar het zuiden van Duitsland voor een aantal onderzoeken die vervolgens worden besproken met de arts/ professor. Het vertrouwen in zijn handelswijze in combinatie met zijn deskundigheid maken dat het de moeite waard is om deze reis toch iedere keer te ondernemen. De reis brengt wel kosten met zich mee. Deze worden niet vergoed. Dus de kosten van reis en verblijf moeten we zelf betalen. Dit moet ik nog goed budgeteren want iedere keer is het weer pas en meten. De kosten van de behandeling worden gelukkig wel volledig vergoed. Deze kosten vallen zelfs lager uit dan als ze in Nederland zouden zijn gemaakt.

Aangezien mijn man onze dochter opvangt terwijl ik aan het werk ben, zal ik tijdens zijn aanwezigheid dus de honneurs moeten waarnemen. Ik kijk er enorm uit om een paar daagjes met haar door te brengen en lekker te kunnen tutten. Alleen elke keer schiet ik dan weer helemaal door in mijn plannen want ik wil dan vooral leuke dingen met haar gaan doen. Dus de binnenspeeltuinen, bezoekje aan een kindercafé in Haarlem, het zwembad en de kerstshow van het tuincentrum passeren dan allemaal de revue om dan snel te realiseren dat het een stuk leuker is om thuis te tutten met dan uiteindelijk één of twee uitstapjes. Het brengt meer rust in plaats van haar overal her en der naar toe te slepen. Grote vraag is of ze dat ook allemaal wel leuk vindt want het liefste is ze thuis aan het spelen.

Dus het plan is nu om volgende week met haar naar Schiphol te gaan waar ze in een restaurant een paar speeltoestellen hebben. Schiphol heeft een magische uitwerking op haar. Ze vindt het enorm spannend om naar de vliegtuigen te kijken. Ze heeft het er dagen later nog over. Dus waarom naar een dure binnenspeeltuin als ze op Schiphol gratis (ok ik koop een kopje thee) kan spelen? Bovendien is de rit in de bus of de trein al een avontuur op zich. Dan wil ik ook nog naar het tuincentrum. Ze hebben daar een fantastische kerstshow. Welk kind vindt het niet leuk om naar al die glitters en flashy lampjes te kijken? Ook dit kost niets zolang ik me niet laat verleiden tot de aankoop van een of andere kerstviering. Nu heb ik dozen vol met kerstspulletjes staan dus ik hoef verder niets te hebben behalve dan een kerstboom. In het dorp wordt volgende week zaterdag ook nog een klein Kerstmarktje georganiseerd dus dat is ook leuk om te combineren met de boodschappen. Kortom genoeg leuke dingen te doen in combinatie met lekker thuis spelen en alle tijd voor elkaar te hebben.

Naast plannen voor mijn dochter maak ik ook altijd plannen voor mezelf. Meestal eet ik dan dingen die manlief niet lekker vindt. Onlangs is er een Thais afhaalrestaurantje geopend. Nu vind ik Thais heerlijk maar ik vind het ook prijzig. Dus ik ga volgende week een heerlijke nasi voor mezelf maken. Dat is niet Thais maar ook erg lekker. De meeste ingrediënten heb ik al in huis. Waarom dan ook duur doen als ik voor minder geld net zo lekker kan smullen van een eigengemaakt potje? Nog niet zo lang geleden was ik dus gaan afhalen en had ik niet gekeken naar de kosten.

Daarnaast heb ik nog een film liggen die ik graag wil zien. Ik krijg deze films vaak door mijn schoonouders opgestuurd waar de mooiste films gratis bij de weekendkrant worden geleverd. Voor de rest wil ik vooral lekker lezen in de avonden. Dat schiet er namelijk ook tussenin terwijl ik lezen heerlijk vind.

Langzaam zie ik toch steeds meer een kentering in mijn consumptiegedrag komen. Ik kijk naar goedkope of gratis alternatieven. Vaak zijn deze alternatieven net zo leuk als niet leuker. Toch gaat het uiteindelijk om de tijd die je samen doorbrengt. Die tijd samen is zo veel malen kostbaarder en waardevoller. Daar kan, hoe cliché ook, geen cadeau of uitstapje tegenop. Ik ben blij dat ik dit op tijd ben gaan inzien. Het zijn namelijk waarden die ik graag aan mijn dochter wil doorgeven.

Financiële vervolgstapjes

Volgende week gaat het dan gebeuren. Ik ga mijn twee leningen bundelen. Enige valkuil kan nog zijn dat ik mijn huidige persoonlijke lening niet om mag zetten. De bedoeling was dat ik afgelopen weekend de voorwaarden van de lening zou doornemen maar daar is niets van gekomen. Het staat nu op de agenda voor dit weekend of in ieder geval volgende week maandag of dinsdag. Eerder zie ik het niet gebeuren omdat het een drukke week is deze week. Maar hopelijk kan volgende week de schaar in één van mijn creditcards en los ik vanaf januari een doorlopend krediet af met een absurd hoog maandbedrag. Ik heb namelijk besloten om alle termijnen en het geld dat vrijvalt van het aflossen van de studieschuld bij elkaar op te tellen. Op deze manier zie ik tenminste het bedrag met redelijk sprongetjes naar beneden gaan. Daarnaast wil ik maandelijks zelf nog een bedrag overmaken. Ik heb een streefbedrag in gedachten maar ik zal dit niet elke maand halen. Er zijn een paar maanden die duur zullen uitvallen omdat de gemeentebelastingen en andere heffingen er weer aan komen. Ik betaal deze namelijk het liefste meteen zodat ik er maar vanaf kan zijn. Alleen ik heb nog geen financiële buffer.

Een financiële buffer is iets waar ik ook aan wil gaan werken. Ik ben namelijk een van de huishoudens waar Nibud gisteren als nieuws mee naar buiten komt.  Zij raden een buffer van €3555 als minimum aan. Volgens hun berekeningen zou ik een buffer aan moeten houden van minimaal €5000. Dat is best een hoog bedrag maar waarschijnlijk wel een reëel bedrag. Een financiële buffer staat ook hoog op mijn verlanglijstje. Alleen ik vind wel dat de prioriteit nu moet te komen liggen bij het aflossen. Als dat eenmaal is gebeurt, dan komt de “leuke” kant van geld aan de orde. Dan kan ik eindelijk eens een financiële planning gaan maken. Deze planning zal in ieder geval een financiële buffer, het sparen voor de studie van dochterlief en opbouw extra pensioen en/ of aflossing hypotheek omvatten. Om mezelf niet helemaal gek te maken, heb ik besloten om mij nu daar nog niet al te veel in te verdiepen en me te concentreren op het puinruimen.

Ondertussen ben ik ook redelijk goed bezig met de verkoop van dingen op Marktplaats en Bol. De opbrengst via Bol is misschien wat minder maar het gemak waarmee verkopen gaan, weegt tegen de nadelen op. Want wat heb ik weer wat afgemaild met deze en genen over dingen waarop geboden werd op Marktplaats. Gemiddeld gaan er toch 3-4 mailtjes over en weer voordat de koop gesloten is. Uiteindelijk is het wel waard want ik heb dit weekend voor ongeveer €40 verkocht. Geen slechte opbrengst voor een weekend en voor een stel boeken en wat kleren. De feestdagen zullen hierbij wel meewerken want veel mensen zijn toch op zoek naar cadeautjes.

De opbrengst staat op mijn spaarrekening. Die beslissing heb ik in ieder geval wel genomen. Deze opbrengsten gaan daar naar toe om in ieder geval een kleine buffer aan te leggen. Kleine beetjes maken uiteindelijk iets groots. Dus als ik zo door blijf gaan dan heb ik met mijn verkopen misschien toch voldoende op de rekening staan om iets te vervangen mocht wat kapot gaan. Dat kapot gaan zie ik namelijk binnenkort wel een keer gebeuren. De verwarmingsketel is inmiddels al 10 jaar oud, de ijskast is al 14 jaar oud en de wasmachine draait inmiddels ook al weer zo’n 7 jaar wasjes.

Volgende week gaat dochterlief ook haar steentje bijdragen. Ze gaat namelijk op bootcamp zindelijk worden. Volgende week ben ik namelijk een paar dagen thuis. Dit is dus de de uitgelezen kans om haar nu eindelijk eens zover te krijgen. Dus volgende week gaan de luiers opzij. Ik kijk er niet echt naar uit want dat betekent waarschijnlijk stapels was en veel schoonmaken. Maar ja een kind uit de dure luiers is de investering in tijd wel waard. Hopelijk gaat het redelijk snel. Ze vindt namelijk wel snel iets vies en ze is redelijk schoon op zichzelf. Mocht je echter nog tips hebben, dan hoor ik het heel graag. Inmiddels staat er al wel een felroze Dora auto klaar als beloning. Ze wil deze al een paar weken dus de auto is haar als beloning in het vooruitzicht gesteld voor het zindelijk worden.

Zo maken we langzaam stapjes vooruit. Ik ben benieuwd waar ik volgend jaar rond deze tijd financieel sta. Ik hoop dat dan het einde een beetje in zicht is en dat ik kan gaan plannen.

Liebster Award & 11 weetjes

Onlangs kreeg ik heel lief van Vlijtig met Zuinigheid  en Jenny Green Teeth de Liebster Blog Award. Deze award is voor nieuwe blogs om ze extra onder de aandacht te brengen. Het is de bedoeling dat deze award vervolgens wordt doorgegeven aan anderen. Tja en dat laatste vind ik dus moeilijk. Ik ben namelijk niet zo van het zoeken naar nieuwe blogs.

In het begin heb ik wel veel gezocht op consuminderen en kwam ik automatisch op verschillende blogs uit en maakte ik gretig gebruik van de linkjes naar andere blogs. Nu doe ik dat ook nog maar doe ik dat meestal via de reacties die ik bij een blogje zie staan, al dan niet bij mijn eigen blog. Dus dat is een dilemma: aan wie moet ik de award doorgeven?

Ik heb besloten dat ik een paar blogs eens extra in het zonnetje wil zetten zonder eens te letten op hoeveel volgers ze hebben en hoe lang ze meedraaien in blogland. Waarom krijgen zij de award? Omdat er om verschillende redenen iets in de blog is die mij aanspreekt waardoor ik ze regelmatig met een bezoekje vereer. Het zijn niet alle blogs die ik met veel plezier volg, dus als je er niet tussen staat dan wil dat nog niet zeggen dat ik niet met veel plezier regelmatig je blog lees.

Ik houd wel bewust even de hele populaire blogs er tussen uit. De meesten consuminder-bloglezers weten deze wel te vinden. Dus excuses hierbij Spaarcentje, Lekker Leven met Minder, Valhalla en Teunie. Jullie blogs lees ik dagelijks en voor mij is door jullie bloggen het consuminder-bewustzijn begonnen (dank hiervoor). Alleen hebben jullie al zo veel volgers dat de spotlights deze keer heel even naar andere blogs gaan. Dus hier is mijn lijstje:

§         Het Gras van de Buren

§         Spaarolifantje

§         Zuinigchaootje

§         Letten op de Kleintjes

§         Roerend Goed

§         Niet dromen maar doen

§         Spaarmoeder

§         Frederique’s wereld

§         Zakelijk Bezuinigen  

Vlijtigheid met zuinigheid vroeg mij ook om onderstaande vragen te beantwoorden, dus hier gaan we en dat geeft meteen ook weer wat inzicht in mij persoontje Geld of Je Leven.

1.      Welke talen spreek je allemaal?

Vloeiend Nederlands en Engels. Zeer goed Frans. Matig Duits. En handen en voeten Grieks.

2.      Waar kun jij 's nachts voor wakker gemaakt worden?

De enige die mij ’s nachts mag wakker maken, is mijn dochter omdat ze eng heeft gedroomd of omdat ze zich niet lekker voelt. Voor de rest laat mij vooral slapen als je leven je lief is.

3.      Over welk onderwerp blog jij graag?

Consuminderen en moeder-zijn. Ik ben aan het overwegen om een apart blog te gaan starten over eten. Ik heb al een naam in gedachten.

4.      Wat is je favoriete televisieprogramma?

Vroeger Lost, Twin Peaks en ER.

Nu Law & Order: Special Victims Unit, Without A Trace, Boer zoekt Vrouw. Gisteren ook met veel plezier naar Penoza gekeken.

5.      Als je 1 wens zou mogen doen, wat zou jij dan wensen?

Dat mijn lieve hartsvriendin die 11 jaar geleden veel te vroeg is overleden aan de gevolgen van kanker nog zou leven. Ik mis haar nog elke dag.

6.      Win je wel eens iets?

Soms een beker ijs in de Postcode Loterij en een klein prijsje in de Staatsloterij.

7.      Doe je wel eens een gezelschapsspel? Zo ja, welke?

Nee, ik heb niet eens spelletjes in huis.

8.      Sinterklaas of Kerst of allebei?

Het liefste allebei. Moet ik kiezen dan wordt het Kerst.

9.      Wat is je favoriete koekje?

Chocolade-cornflakes koekjes. Je kon ze vroeger bij de Bijenkorf krijgen. Ik heb ze nu al jaren niet meer gezien.

10.  Wat is de mooiste plek in Nederland?

Zonder twijfel Maastricht.

11.  Welke website bezoek je het meest?

Mijn mail-account van Yahoo.