Het consultatiebureau: a happy end?

Vorig jaar blogde ik in december over mijn vervelende ervaring met het consultatiebureau. Het hele verhaal kun je hier nalezen. Het is het op één na meest gelezen bericht op mijn blog. Vorige week schreef ik dat ik een uitnodiging had gehad op voor de jaarlijkse controle te komen. Ik heb het weten te blocken uit mijn geheugen tot het moment er was. Ik ging vanochtend desondanks met een knop in mijn maag naar het consultatiebureau. Alles stond op scherp mocht het consult weer een vervelende wending nemen. Ik had wel allerlei voornemens gemaakt om vooral rustig te blijven en dochterlief voor de zekerheid ook omgekocht met een klein cadeautje in het vooruitzicht. Dat laatste helpt meestal wel.

Zoals altijd was dochterlief het voorbeeld van een gezellig en sociaal meisje totdat ze binnen werd geroepen voor de controle. De speelhoek was vele malen interessanter dan een klein hok waar de keuze van het speelgoed bestond uit een bromtrol of een puzzel voor een dreumes. Luid protesterend ging ze mee terwijl ik  het strijkijzer en de strijkplank van de speelhoek meesleepte zodat ze in ieder geval daarmee voldoende afgeleid zou worden. Dochterlief werd al vrij snel gevraagd om mee te doen aan het bouwen met blokken. Als je dat haar een jaar geleden had gevraagd dan had ze daar een hele wolkenkrabber voor je gebouwd maar voor haar zijn blokken verleden tijd. Gelukkig wilde ze wel een cirkeltje tekenen en over een lijntje springen. Dat springen wilde ze de hele tijd wel want dat vindt ze leuk om te doen en doet ze normaliter de halve dag. Alleen toen kwam de beruchte ogentest. Eigenlijk snap ik niet waarom ze een kind van bijna 4 jaar oud vragen om iets wat lijkt op een toverstaaf in de hand te houden zodat ze kunnen laten zien waar het gaatje in de cirkel zit. Op het moment dat het woord toverstaaf werd genoemd was dochterlief namelijk helemaal niet meer bezig met cirkels maar wilde ze toveren. Dat is namelijk een spelletje wat we vaak doen. Dus het enige wat Madam nog wilde was omgetoverd worden tot een elfje of een prinses. Cirkels met gaatjes horen daar natuurlijk niet bij. Het werd dan ook snel opgegeven door de verpleegkundige. Toen ik ook verder geen vragen had, werd maar snel de prik gegeven. We stonden dus met uit- en aankleden binnen nog geen 20 minuten weer buiten met helaas wel weer een uitnodiging op zak om in september weer te proberen haar ogen te testen. Ik heb zo'n vaag idee dat die ogentest ook in september niet gaat lukken. En eerlijk gezegd denk ik dat dochterlief gewoon een paar hele goede ogen heeft dus de test hoeft voor mij niet zo. Maar goed ik heb me deze keer maar volgzaam op gesteld. 

Uiteindelijk viel het dus allemaal wel mee. Het is ook weer de eerste keer in twee jaar dat ik daar met een neutraal gevoel weer naar buiten ging. Dus hopelijk is dit dan toch een goed einde na alle ellende van vorig jaar. Nu alleen nog heel hard gaan nadenken wat ik met de schoolarts ga doen. Dochterlief is ondertussen heel trots op haar bal ;-).

MoestuinMaandag

Soms zeggen foto's meer dan een heel verhaal. Veel valt er ook niet te zeggen over de moestuin. Alles staat nu in de tuin, ook de wortels en de aardbeien. Verder groeit en bloeit alles vrolijk. En ben ik stiekum best blij dat het even regent want de plantjes staan er een stuk vrolijker bij ondanks dat ik ze elke dag zelf water gaf bij geen regen.

Rondje vensterbank: de basilicum komt ook op. Ik heb nog drie patches
over. Dat komt goed uit want we vinden basilicum heerlijk.

De peterselie, rozemarijn en marjolein doen het inmiddels ook leuk. En op of
een of andere manier vind ik kruiden in blikken altijd erg gezellig staan.

Links staat de (gekochte) munt maar die is sindsdien van een klein plantje uitgegroeid
tot een flinke plant. Daarnaast de chili-peper. Deze heb ik vorig jaar na de zomer gekweekt in
de vensterbank. Er zijn inmiddels al drie plantjes weg maar deze heeft toch mooi weer voor een
pepertje gezorgd. Ik laat ze meestal meesudderen in een saus. Erg lekker want het geeft net even die extra smaak.

In de voortuin: de courgette en/ of pompoen. Het groeit niet heel hard, al zag ik al wel knoppen.

En in de voortuin een paar tomatenplanten. Dochterlief inspecteert ze even of ze wel netjes
recht staan.

Tegen de muur in de voortuin begint de braam ook te groeien.

Verder naar de achtertuin: de sperziebonen hingen er eerst een beetje slap bij nadat ik ze in de tuin had gezet.
Ze moesten blijkbaar even wennen.

Ook in de aardbeien begint de eerste bloesem te komen. Mjammie en dat
worden heerlijke zoete aardbeien.

En de framboos toont ook de eerste tekenen van bloesem.

Bij de vele tomaten stond wat verdwaalde sla.

De ertwen beginnen ook goed te groeien. Gisteren zaten er twee vogels onder het net.
Dus die hebben we nu heel strak vastgezet zodat ze er niet meer onder kunnen kruipen.

En de sla die ik het binnen niet meer wilde doen en ik daardoor had opgegeven heeft
besloten om het in de tuin toch nog een keer te proberen.

De tuin had me voorlopig wel lekker bezig. Al was ik aan het einde van de week wel even moestuinmoe. In een week tijd heb ik toch wel heel veel werk verzet als ik nu terugkijk op alle foto's.

Help mee!!!!!!!!!!!!!!

Dinsdagochtend 7 mei, het zal een paar minuten na 8.00 uur geweest zijn als ik het beepje van de sms hoor. Ik slaap nog half, verwacht geen sms van iemand dus ik draai me rustig om zodat ik nog even door  kan slapen. Ongeveer twee uur later kijk ik op mijn mobiele telefoon en zie het kleine envelopje in de rechterhoek staan. Ik voer mijn paswoord in en ik open de sms. Mijn hart stopt even met kloppen als ik de afzender van het berichtje zie: het is een AMBER alert. Het bericht zegt dat er twee jongetjes vermist zijn en de vader dood is.  Ik zet meteen de televisie aan en kijk op de teletekst waar meer informatie staat. Mijn gedachte gaan meteen uit naar de moeder wat zal zij in angst zitten. Een angst die ik mij slechts kan voorstellen maar hoop nooit mee te maken.

Ik kende het  AMBER alert systeem uit de Verenigde Staten. Het systeem is vernoemd naar een meisje genaamd Amber die vermist raakte. Helaas is Amber op een vreselijke manier om het leven gebracht. Haar ouders hebben er naar haar dood voor gepleit om een nationaal alarmsysteem in werking te stellen bij vermissingen van kinderen. In de Verenigde Staten is het langzaam maar zeker in alle staten actief geraakt. Vermissingen worden daar vaak ook op de elektronische borden boven de snelweg aangegeven. Dankzij dit systeem zijn er al veel kinderen teruggevonden dankzij de hulp van alerte burgers. Toen in Nederland de AMBER alert werd geïntroduceerd in 2008 heb ik mij meteen aangemeld. Ik vond het mijn plicht om hieraan mee te werken. Iedereen weet dat de eerste 24 uur bij een vermissing cruciaal zijn. Als je dan kan meehelpen door je aan te melden voor deze landelijke alarm-smsjes waardoor je misschien ooit een verschil kan maken voor iemand, waarom zou je dat dan niet doen? De laatste 5 jaar heb ik gemiddeld zo'n 4-5 smsjes per jaar ontvangen. Gelukkig werden de meeste kinderen na zo'n alert snel weer teruggevonden. 

Vandaag is het 12 mei en Moederdag. Ik heb vandaag op een of andere manier vaak aan de moeder van Ruben en Julian moeten denken. Voor haar had het ook een fijne Moederdag moeten zijn. 

Ik wil daarom iedereen oproepen, meld je aan via http://www.amberalertnederland.nl/. Het is een kleine moeite, kost je niets en wellicht maak je ooit het verschil. Dus help mee bij het vinden van vermiste kinderen en red kinderlevens!

Het zoemt, het prikt en kan gevaarlijk zijn....

De zolder-metamorfose gaat snel. Woensdag hebben manlief en ik de Expedit kasten in elkaar gezet. Daarna konden alle boeken en tijdschriften erin. Hierdoor waren al snel twee houten rekken leeg. Deze worden weer in de schuur gebruikt waardoor deze ook meteen opgeruimd wordt.

Vanochtend was ik bezig in de schuur en toen zag ik dit:

In eerste instantie, dacht ik nog wat een raar ding maar instinctief vertrouwde ik het niet helemaal. Manlief werd er bijgeroepen en hij bevestigde mijn vermoeden een wespennest. Laat ik het erop houden dat ik heel snel alles terug heb gezet in de schuur, dochterlief zo snel mogelijk naar binnen heb gedaan en manlief ook ver weg van het nest heb gehouden omdat hij zo allergisch als wat voor een wespensteek is. Nu denk ik dat ik ook niet zo goed zou reageren op een hele zwerm wespen maar ik kon ook niet alles buiten laten staan. Alles staat binnen in de schuur en ik heb het daarna meteen op slot gedaan. Eenmaal binnen ben ik op zoek gegaan naar het telefoonnummer van de ongediertebestrijding. Daar kreeg ik een dame aan de telefoon die vroeg of ik zeker wist of het een wespennest was want als het een bijennest was dan moest er een imker aan te pas komen. Blijkbaar is een bij een beschermd dier. Ergens wist ik dat ook wel maar op een of andere manier denk je over die beschermde status ineens heel ander als ze in je schuur bivakkeren. De dame belde de ongediertebestrijding man om te vragen wat het verschil was tussen de twee nesten. Toen ik de beschrijving hoorde van een wespennest, was het overduidelijk: wespen dus. Goh zei de dame nog heel vrolijk u bent de eerste, we hebben het eigenlijk vooral heel erg druk met ratten. Gatver ik weet niet of ik dat laatste nu had willen horen en op een of andere manier voel ik me ook niet heel vereerd om de eerste in mijn gemeente te zijn met wespen. Het is ook niet dat ik daardoor een korting kreeg want het grapje gaat me €69 kosten. Maar liever dat betalen dan een paar van die prikkende krakers in mijn schuur. Donderdag wordt het nest verwijderd. Ondertussen heb ik het advies gekregen om vooral niet meer in de schuur te komen. Daar had ik al niet zo heel veel behoefte meer aan nadat ik het nest had gezien maar helemaal niet meer nadat ik heb gelezen hoeveel van die engerds erin zo'n nest kunnen zitten. 

Mijn buurman stelde nog vrolijk voor om een spray te kopen en het dan zelf weg te halen. Dat is misschien nog een optie als het nest buiten hing maar nu kunnen die prikkende beestjes maar één kant op en laat dat nou net de kant zijn waar ik ook naar toe moet om ze te vermijden. Dus dat leek me geen goede optie. Kortom ik kan niet wachten tot het donderdag is. 

De metamorfose ligt hierdoor nu stil. De kast en bed staan in de schuur net achter het nest. Eén verkeerde beweging en we slaan het nest eraf met alle mogelijke, vervelende gevolgen van dien. Dus de kast en bed komen wel in het lange Pinksterweekend.

Naast het akkefietje met het wespennest, kwam ook een brief van het consternatiebureau. Vorig jaar heb ik daar een vervelende ervaring mee gehad en het blijkt toch nog erg hoog bij mij te zitten. Slechts de envelop maakte veel emoties los. Het is een uitnodiging voor het laatste bezoek inclusief vaccinatie. Dochterlief moet dan ook een ogentest doen. Ik hoop dat ze meewerkt want sinds het laatste bezoek aan het consultatiebureau reageert ze heel slecht op artsen. Ze is sindsdien een paar keer mee geweest naar de huisarts. Het was niet eens voor haar maar mij of mijn man maar ze raakt in paniek en ze wil alleen maar weg zodra ze een arts ziet. Dus ik vrees het ergste voor volgende week. Ik denk dat ik maar heel onverantwoord haar ga omkopen door iets leuks in het vooruitzicht te stellen. Hopelijk werkt dat al heb ik daar een heel hard hoofd in want echt omkoopbaar is ze niet als ze echt iets niet wil. 

En dan heb ik nog een cartridge die niet mee wil werken. Begin deze week ging ik met een lege cartridge naar een winkel waar ze deze kunnen bijvullen. Helaas kon het met mijn oude niet meer dus ik moest een nieuwe kopen. Eenmaal thuis bleek dat ik een kleuren-cartridge mee had gekregen. Dat werkt niet op mijn printer dus vandaag ging ik er mee terug. Helaas konden ze mij in de winkel niet helpen aan de hand van de cartridge. Ze moest het type printer weten. Manlief gebeld en wat doet hij: hij geeft het verkeerde nummer door. Daar kwam ik dus vanavond achter toen ik de cartridge wilde installeren. Het is nu alleen onze fout dus ik kan er moeilijk mee terug naar de winkel. Zucht dat is dus €18 weggegooid geld plus ik moet nog steeds een cartridge hebben. Voor dat geld kun je eigenlijk een nieuwe printer kopen. Dat is echt weggegooid geld. Balen dus!

Maar goed morgen is een nieuwe dag. Ik ga genieten van mijn twee dagen nog thuis voordat ik weer moet gaan werken. Op het programma staat morgen een bezoekje aan een open dag op een geitenboerderij althans als het weer mee zit. Zondag zien we nog wel wat we gaan doen. En dan is al weer mijn vakantie voorbij. Zucht wat gaat dat toch altijd snel.

Grrrmbl.... een financieel paniekmomentje

En daar stond ik dan vanmiddag licht verbaasd kijkend naar het saldo bij de pinautomaat in de volle veronderstelling dat er meer dan voldoende geld op mijn rekening zou staan totdat de Belastingdienst weer de voorlopige aanslag overmaakt. Dat was dus niet het geval. Ik was even vergeten dat de maandelijkse afschrijving van de creditcard er nog aan zat te komen. Dus daar stonden we bij de IKEA klaar om twee Expedit kasten in te laden. De kasten konden we nog kopen maar daar was dan ook alles mee gezegd. Er was toen nog een klein beetje geld over om boodschappen te doen. Zaterdag kan ik nog brood kopen en dan is het echt op. Gelukkig hebben we verder niets nodig want er ligt nog voldoende aan eten om minimaal twee weken uit te zingen als het moet. 

Toch kon ik op het moment dat ik met een veel lager saldo werd geconfronteerd wel even in huilen uitbarsten. Ik dacht dat ik het goed voor elkaar had maar niets is dus minder waar. Ik weet wat er wordt afgeschreven elke maand maar ik weet blijkbaar dus nog niet van alles wanneer het wordt afgeschreven. Misschien moet ik dat ook maar eens goed in kaart gaan brengen. Dat voorkomt onaangename verrassingen in de toekomst.

We moeten hierdoor deze week wel onze plannen aanpassen. We zouden dit weekend naar Dolfinarium gaan. We hebben vrijkaartjes dus de entrée kost ons niks. Alleen we moeten wel de auto parkeren en het is ook wel leuk als we een ijsje kunnen kopen voor minimaal dochterlief. De rest van het eten nemen we zelf wel mee. Dus we hebben besloten om het uitje uit te stellen tot het Pinksterweekend. We gaan misschien nog wel een middagje uitwaaien op het strand. Dat hoeft niks te kosten als we de auto ergens gratis parkeren. We moeten dan misschien wel een kwartier door bos en duinen lopen maar dat is best een mooie wandeling. Overigens hoeft het voor dochterlief allemaal niet zo ingewikkeld. Zo lang zij maar naar de speeltuin kan en eindeloos mag schommelen is zij gewoon heel erg blij. 

De rest van de week kan ik me ook nog prima vermaken met de zolder. We hebben besloten om het rustig aan te doen. Ik was van plan om de komende dagen de hele metamorfose te doen. Alleen denk ik niet dat dit een heel realistisch plan. Dus morgen beginnen we met het in elkaar zetten van de Expedit kasten. Die worden dan ingeruimd. De houten stellingrekken gaan dan naar de schuur. De schuur wordt dan ook meteen opgeruimd. Dan wil ik ook nog de kledingkast die ik via Marktplaats gratis kon ophalen, in elkaar zetten. Als we nog aan het bed toekomen, dan moet ik denk ik heel blij worden want dan hebben we 90% van de zolder gedaan. Eigenlijk denk ik dat er ontzettend veel tijd gaat zitten in het overtuigen van manlief dat hij afscheid moet nemen van een paar oude kranten en andere troep (in mijn ogen dan, in zijn ogen zijn het waardevolle schatten). Kortom ik hoef me niet te vervelen.

Gisteren heb ik ook de twee tickets naar Griekenland geboekt. Ik kon het zo boeken dat we niet om een onmogelijk vroeg tijdstip op het vliegveld hoeven te zijn. We komen nu rond 20.30 in Athene aan. Dat is misschien ook wel vermoeiend voor dochterlief maar dat doe ik toch liever dan haar om 04.00 's nachts uit bed slepen. Sinds ik heb geboekt, slaat er wel een raar paniekerig gevoel toe. Ik kijk er tegen op om alleen met mijn schoonouders te zijn. Ik spreek amper Grieks en zij amper Engels. Mijn schoonzus is er wel een paar dagen, er komt veel bezoek dat hopelijk wel wat Engels spreekt maar toch dat wordt het betere handen en voeten werk en speuren in woordenboeken. We gaan iets meer dan een week. Dat vond ik lang genoeg voor iedereen. 

Ooh het regent...... dat zullen de plantjes fijn vinden. En ik ook scheelt weer met de gieter rondgaan.

MoestuinMaandag

De laatste drie dagen heb ik de planten van binnen naar buiten verhuisd. In de vensterbank in de keuken staan nog wat kruiden, aardbeien en wortels die nog wat door moeten groeien maar de grootste klus is gedaan. In de voortuin staat ook nog een braam en een framboos. Ik denk dat de framboos dood is maar aan de braam komen een paar blaadjes. 

Dus hier in vogelvlucht mijn moestuin deze week. 

De erwten staan al twee weken buiten. Alleen ze groeien niet
hard. Komt, denk ik, doordat ze op een schaduwrijke plek staan
bij gebrek aan een betere plek. In de poten achter staan tomatenplanten.

Nog meer tomatenplanten. Er zijn een paar poten over. Hierin
komt nog sla en voor de rest worden ze opgevuld met bloemen.
Althans dat gebeurt over 1-2 weken want ik heb het even gehad
met het sjouwen met potgrond. Geloof dat ik daar een klein
vermogen aan kwijt ben inmiddels.

Mijn grote trots de moestuinbak van Marktplaats voor een
habbekrats met uiteraard nog meer tomatenplanten. Ook in alle
bakken staan tomatenplanten. De laatste 10 plantjes zijn naar de
buurvrouw gegaan. Ik had geen zand meer en alleen nog maar
ontzettend grote potten. 

Voortuin is vrijdag op de schop gegaan. Vroeger lag hier alleen grind.
Achter staan de courgette en/ of pompoen en en voor, jaja, nog meer
tomatenplanten. 

De framboos heeft er ook zijn in. Voor staan nog een paar aardbeienplanten/

En dan heb ik nog een deel van de tuin vol met sperziebonen. 

Een goed begin van de vakantie

Ooh wat begon de eerste dag van mijn vakantie goed. Het was/ is vandaag gewoon heerlijk weer.

Eigenlijk had ik aan het begin van de dag hele andere plannen. Ik wilde met dochterlief naar de speeltuin en voor de rest zouden we wel zien wat we gingen doen. Maar nadat de boodschappen binnen waren en opgeruimd, ben ik met een kop koffie in de tuin gaan zitten. Omdat het zo mooi weer was dacht ik ach laat ik eens wat onkruid en andere dingetjes weghalen. Ik heb iets met een bloembolletje in de tuin staan maar als daar nou nog een leuk bloemetje aan kwam te zitten, dan vond ik het best. Het blijft echter bij een groene spriet en het overwoekert de hele tuin. Ik begon dus voorzichtig met één sprietje, daarna nog een sprietje om 2 uur later de hele tuin sprietvrij te hebben en de bolletjes ook nog (deels) te hebben uitgegraven. Ondertussen vermaakte dochterlief zich met haar emmertjes en schepjes, werd er een hut van een laken gebouwd en werd provisorische gepicknickt door haar. Laat haar buiten spelen en ze is het blijste meisje van de hele wereld. 

Nadat de tuin sprietvrij was, hebben we snel een broodje gegeten. Manlief ging naar Haarlem toe om lamsvlees te halen voor het Griekse Paasmaal dit weekend. Dochterlief en ik stapten samen de auto in om naar de boer te gaan voor de wekelijkse zuivel en ons rondje in de stallen. Op de boerderij zijn zeal een paar weken druk aan het bouwen aan een nieuwe stal dus ik wilde weten of ze gingen uitbreiden dus zodoende kwam ik aan de praat met de boer. Uiteindelijk blijkt dat de huidige stal te oud is en niet meer voldoet aan hun manier om een melkveehouderij te hebben. De koeien verhuizen binnenkort naar een grote stal waar ze vrij kunnen rondlopen in de winter. In de zomer staan ze altijd buiten. Het worden dus een soort scharrelkoeien. Ik had echt nog uren met de boer kunnen praten want ik vond het allemaal erg interessant wat hij te vertellen want hij had namelijk een hele interessante visie op veehouderij en biologische boeren. Alleen dochterlief had alle koeien en kalfjes weer gezien en wilde toch wel heel graag naar huis.  

Eenmaal thuis heb ik de voortuin kiezelvrij gemaakt, de potgrond in de border gestrooid om vervolgens de courgette of pompoen en deel van de tomaten buiten te zetten. Het is nog geen Ijsheiligen geweest maar ik hoop gewoon dat ze het toch heel goed gaan doen. Zo niet dan staat er nog voldoende binnen. Al denk ik wel dat ik heel erg zal balen als de plantjes het loodje leggen. Daarna heb ik nog de kruiden omgepot en wat basilicum gezaaid en toen vond ik het wel mooi geweest voor vandaag. Dochterlief en ik hebben de boel even gelaten voor wat het was en zijn heerlijk een ijsje gaan eten. 

Ik heb een ontzettend lekker gevoel aan vandaag overgehouden. Wat een paar stralen zon en een lekkere temperatuur al niet kunnen doen. Morgen gaan dochterlief en ik vroeg op pad. Ik heb drie adressen waar ik spullen voor de tuin moet ophalen. Ik heb goedkoop een hele berg potten kunnen vinden en, daar ben ik nog het blijste mee, een moestuinbak. De verkopers hadden het gekocht en vonden het te groot voor de tuin. Ik kon het dus heel goedkoop overnemen en het maakt mij niet uit of het een grote bak is. Nu maar hopen dat al deze bakken voldoende zijn voor al mijn tomatenplantjes. Twee bakjes staan nu in de voortuin, de rest gaat de achtertuin de bakken en de moestuinbak in. Het kost me alleen wel een heleboel potgrond..... Maandag volgen (hopelijk) foto's op MoestuinMaandag.

Zo en nu even lekker onderuit met een boek.