Dankbaarheid

Ik vind het heel erg moeilijk om over geld te praten. Althans ik vind het moeilijk om aan te geven dat wij het financieel niet goed voor elkaar hebben (daarom ben ik zo blij met mijn blog). Het zal wel met mijn opvoeding te maken hebben. Ik ben opgegroeid met de gedachte dat je niet de vuile was buiten hangt. Mijn moeder was een trotse vrouw en wilde/ wil geen hulp van anderen. Ze heeft geen gemakkelijk leven gehad. Ze heeft financieel hele zware jaren gehad maar gelukkig ook wat rijkere jaren. Nu, jaren later, realiseer ik me bepaalde dingen een stuk beter. Ik begrijp dat mijn moeder soms ook heeft moeten worstelen om de maand rond te breien. Als kind had ik echter geen benul en ik heb ook nooit het gevoel gehad dat ik iets tekort kwam. Ik ben met heel veel liefde en aandacht opgegroeid. Daar gaat het in het leven uiteindelijk om.

Van mijn moeder kan ik financieel ook nog wat leren. Als iemand haar zaakjes goed voor elkaar heeft dan is zij het wel. Ze heeft een ontzettend goed overzicht van haar uitgaven en inkomsten. Ze kan de laatste eurocent verantwoorden. Daarnaast is ze bovendien in staat om met haar kleine pensioen nog wat te sparen. Gaat er iets kapot, dan kan ze het vervangen. Ik heb een enorm respect voor haar hoe zij haar zaakjes regelt.

Daarom schaam ik mij richting mijn moeder dat ik, door in het verleden onnodige uitgaven te hebben gedaan, nu in de schulden zit. Ik praat daar niet met haar over. Toch heeft ze deze conclusie zelf getrokken op basis van de verandering in mijn consumptiegedrag. Ze probeert te helpen waar ze kan. Ze koopt regelmatig kleertjes voor mijn dochtertje maar ze wil mij ook financieel steunen. Hiervoor laat ze dingen voor zichzelf. Ze wil namelijk elk jaar een schenking aan mij doen. Ze staat dan zo te stralen met de envelop met geld, dat mijn hart overloopt van trots maar ook een beetje breekt omdat ik haar dat geld zo gun voor zichzelf. Dit weekend kreeg ik van haar €1000. Dat is een heleboel geld. Ze wil dat ik hiervoor iets leuks voor mezelf koop. Alleen ik vind dat ik niet het recht heb om iets leuks voor mezelf te kopen totdat de schuldteller op 0 staat.

Gisteren heb ik nagedacht hoe ik haar geld het best kan besteden. Ik heb besloten het niet te besteden behalve als de nood hoog is, bijvoorbeeld omdat er iets vervangen moet worden. Ik laat het geld op mijn spaarrekening staan. Op deze manier heb ik een kleine buffer. Het geeft mij een enorme rust dat ik nu weet dat ik geld achter de hand heb en dat ik niet hoef te lenen als er iets kapot gaat. Misschien dat ik uiteindelijk beslis om een deel als aflossing te gebruiken maar voorlopig laat ik het even als buffertje staan op mijn spaarrekening.

Naast dit prachtige kado, had ze nog iets waar ik ontzettend blij mee ben. In de loop der jaren heeft ze samen met een tante bijna 23.000 airmiles gespaard. Ze vroeg of ik iets leuks er mee wilde doen met dochterlief want zij deed er toch niks mee. Gisterenavond ben ik gaan kijken op de site van airmiles. Naast kado’s kun je ook leuke uitstapjes met het gezin doen. Ik denk dat ik de airmiles ga inwisselen voor kaartjes naar Dolfinarium en de Efteling. Helaas kan zij vanwege haar slechte gezondheid niet mee naar een attractiepark of dierentuin dus ik wil een deel van de airmiles aan iets besteden waar zij ook van kan genieten.

Het klinkt raar maar ik wist niet hoe ik mijn dankbaarheid richting mijn moeder moest uiten voor dit alles want dat was het gevoel dat mijn weekend overheerste. Dankbaar dat ik zo’n onzelfzuchtige, lieve en sterke moeder heb. Dank je mam!

Leuke plannen

Volgende week ben ik vier dagen alleen met dochterlief. Manlief moet voor een paar dagen naar Duitsland ter controle van zijn ogen. Kan hij niet onder controle staan in Nederland? Dat zou inderdaad kunnen. Deels staat hij ook in Nederland onder controle want zijn contactlenzen worden hier voor hem aangemeten en besteld. Echter de specialist die hij in Duitsland heeft, is de autoriteit in de wereld op het gebied van deze aandoening. Hij is twee jaar geleden naar hem doorverwezen. Volgens zijn voormalige arts mag hij in zijn handen knijpen dat deze Duitse arts/ professor hem onder behandeling wil nemen. Bij het eerste bezoek voelde het als een verademing. Voor het eerst in hele lange tijd voelde mijn man dat iemand serieus naar zijn klachten luisterde. Voor het eerst werd een duidelijk behandelplan opgesteld. Voor het eerst werd er degelijk onderzoek gedaan en werden de resultaten besproken en uitgelegd. Het voelde zo ontzettend goed en ik zag mijn man bij het eerste bezoek helemaal opbloeien. Er was weer hoop en nog belangrijker hij werd gehoord. In Nederland was hij waarschijnlijk al geopereerd en had hij een bepaalde therapie moeten ondergaan. Deze arts gelooft dat dit voorlopig nog niet nodig is en dat er nog heel veel winst op andere en mindere drastische wijze is te behalen. Dus gaat mijn man twee keer per jaar naar het zuiden van Duitsland voor een aantal onderzoeken die vervolgens worden besproken met de arts/ professor. Het vertrouwen in zijn handelswijze in combinatie met zijn deskundigheid maken dat het de moeite waard is om deze reis toch iedere keer te ondernemen. De reis brengt wel kosten met zich mee. Deze worden niet vergoed. Dus de kosten van reis en verblijf moeten we zelf betalen. Dit moet ik nog goed budgeteren want iedere keer is het weer pas en meten. De kosten van de behandeling worden gelukkig wel volledig vergoed. Deze kosten vallen zelfs lager uit dan als ze in Nederland zouden zijn gemaakt.

Aangezien mijn man onze dochter opvangt terwijl ik aan het werk ben, zal ik tijdens zijn aanwezigheid dus de honneurs moeten waarnemen. Ik kijk er enorm uit om een paar daagjes met haar door te brengen en lekker te kunnen tutten. Alleen elke keer schiet ik dan weer helemaal door in mijn plannen want ik wil dan vooral leuke dingen met haar gaan doen. Dus de binnenspeeltuinen, bezoekje aan een kindercafé in Haarlem, het zwembad en de kerstshow van het tuincentrum passeren dan allemaal de revue om dan snel te realiseren dat het een stuk leuker is om thuis te tutten met dan uiteindelijk één of twee uitstapjes. Het brengt meer rust in plaats van haar overal her en der naar toe te slepen. Grote vraag is of ze dat ook allemaal wel leuk vindt want het liefste is ze thuis aan het spelen.

Dus het plan is nu om volgende week met haar naar Schiphol te gaan waar ze in een restaurant een paar speeltoestellen hebben. Schiphol heeft een magische uitwerking op haar. Ze vindt het enorm spannend om naar de vliegtuigen te kijken. Ze heeft het er dagen later nog over. Dus waarom naar een dure binnenspeeltuin als ze op Schiphol gratis (ok ik koop een kopje thee) kan spelen? Bovendien is de rit in de bus of de trein al een avontuur op zich. Dan wil ik ook nog naar het tuincentrum. Ze hebben daar een fantastische kerstshow. Welk kind vindt het niet leuk om naar al die glitters en flashy lampjes te kijken? Ook dit kost niets zolang ik me niet laat verleiden tot de aankoop van een of andere kerstviering. Nu heb ik dozen vol met kerstspulletjes staan dus ik hoef verder niets te hebben behalve dan een kerstboom. In het dorp wordt volgende week zaterdag ook nog een klein Kerstmarktje georganiseerd dus dat is ook leuk om te combineren met de boodschappen. Kortom genoeg leuke dingen te doen in combinatie met lekker thuis spelen en alle tijd voor elkaar te hebben.

Naast plannen voor mijn dochter maak ik ook altijd plannen voor mezelf. Meestal eet ik dan dingen die manlief niet lekker vindt. Onlangs is er een Thais afhaalrestaurantje geopend. Nu vind ik Thais heerlijk maar ik vind het ook prijzig. Dus ik ga volgende week een heerlijke nasi voor mezelf maken. Dat is niet Thais maar ook erg lekker. De meeste ingrediënten heb ik al in huis. Waarom dan ook duur doen als ik voor minder geld net zo lekker kan smullen van een eigengemaakt potje? Nog niet zo lang geleden was ik dus gaan afhalen en had ik niet gekeken naar de kosten.

Daarnaast heb ik nog een film liggen die ik graag wil zien. Ik krijg deze films vaak door mijn schoonouders opgestuurd waar de mooiste films gratis bij de weekendkrant worden geleverd. Voor de rest wil ik vooral lekker lezen in de avonden. Dat schiet er namelijk ook tussenin terwijl ik lezen heerlijk vind.

Langzaam zie ik toch steeds meer een kentering in mijn consumptiegedrag komen. Ik kijk naar goedkope of gratis alternatieven. Vaak zijn deze alternatieven net zo leuk als niet leuker. Toch gaat het uiteindelijk om de tijd die je samen doorbrengt. Die tijd samen is zo veel malen kostbaarder en waardevoller. Daar kan, hoe cliché ook, geen cadeau of uitstapje tegenop. Ik ben blij dat ik dit op tijd ben gaan inzien. Het zijn namelijk waarden die ik graag aan mijn dochter wil doorgeven.

Financiële vervolgstapjes

Volgende week gaat het dan gebeuren. Ik ga mijn twee leningen bundelen. Enige valkuil kan nog zijn dat ik mijn huidige persoonlijke lening niet om mag zetten. De bedoeling was dat ik afgelopen weekend de voorwaarden van de lening zou doornemen maar daar is niets van gekomen. Het staat nu op de agenda voor dit weekend of in ieder geval volgende week maandag of dinsdag. Eerder zie ik het niet gebeuren omdat het een drukke week is deze week. Maar hopelijk kan volgende week de schaar in één van mijn creditcards en los ik vanaf januari een doorlopend krediet af met een absurd hoog maandbedrag. Ik heb namelijk besloten om alle termijnen en het geld dat vrijvalt van het aflossen van de studieschuld bij elkaar op te tellen. Op deze manier zie ik tenminste het bedrag met redelijk sprongetjes naar beneden gaan. Daarnaast wil ik maandelijks zelf nog een bedrag overmaken. Ik heb een streefbedrag in gedachten maar ik zal dit niet elke maand halen. Er zijn een paar maanden die duur zullen uitvallen omdat de gemeentebelastingen en andere heffingen er weer aan komen. Ik betaal deze namelijk het liefste meteen zodat ik er maar vanaf kan zijn. Alleen ik heb nog geen financiële buffer.

Een financiële buffer is iets waar ik ook aan wil gaan werken. Ik ben namelijk een van de huishoudens waar Nibud gisteren als nieuws mee naar buiten komt.  Zij raden een buffer van €3555 als minimum aan. Volgens hun berekeningen zou ik een buffer aan moeten houden van minimaal €5000. Dat is best een hoog bedrag maar waarschijnlijk wel een reëel bedrag. Een financiële buffer staat ook hoog op mijn verlanglijstje. Alleen ik vind wel dat de prioriteit nu moet te komen liggen bij het aflossen. Als dat eenmaal is gebeurt, dan komt de “leuke” kant van geld aan de orde. Dan kan ik eindelijk eens een financiële planning gaan maken. Deze planning zal in ieder geval een financiële buffer, het sparen voor de studie van dochterlief en opbouw extra pensioen en/ of aflossing hypotheek omvatten. Om mezelf niet helemaal gek te maken, heb ik besloten om mij nu daar nog niet al te veel in te verdiepen en me te concentreren op het puinruimen.

Ondertussen ben ik ook redelijk goed bezig met de verkoop van dingen op Marktplaats en Bol. De opbrengst via Bol is misschien wat minder maar het gemak waarmee verkopen gaan, weegt tegen de nadelen op. Want wat heb ik weer wat afgemaild met deze en genen over dingen waarop geboden werd op Marktplaats. Gemiddeld gaan er toch 3-4 mailtjes over en weer voordat de koop gesloten is. Uiteindelijk is het wel waard want ik heb dit weekend voor ongeveer €40 verkocht. Geen slechte opbrengst voor een weekend en voor een stel boeken en wat kleren. De feestdagen zullen hierbij wel meewerken want veel mensen zijn toch op zoek naar cadeautjes.

De opbrengst staat op mijn spaarrekening. Die beslissing heb ik in ieder geval wel genomen. Deze opbrengsten gaan daar naar toe om in ieder geval een kleine buffer aan te leggen. Kleine beetjes maken uiteindelijk iets groots. Dus als ik zo door blijf gaan dan heb ik met mijn verkopen misschien toch voldoende op de rekening staan om iets te vervangen mocht wat kapot gaan. Dat kapot gaan zie ik namelijk binnenkort wel een keer gebeuren. De verwarmingsketel is inmiddels al 10 jaar oud, de ijskast is al 14 jaar oud en de wasmachine draait inmiddels ook al weer zo’n 7 jaar wasjes.

Volgende week gaat dochterlief ook haar steentje bijdragen. Ze gaat namelijk op bootcamp zindelijk worden. Volgende week ben ik namelijk een paar dagen thuis. Dit is dus de de uitgelezen kans om haar nu eindelijk eens zover te krijgen. Dus volgende week gaan de luiers opzij. Ik kijk er niet echt naar uit want dat betekent waarschijnlijk stapels was en veel schoonmaken. Maar ja een kind uit de dure luiers is de investering in tijd wel waard. Hopelijk gaat het redelijk snel. Ze vindt namelijk wel snel iets vies en ze is redelijk schoon op zichzelf. Mocht je echter nog tips hebben, dan hoor ik het heel graag. Inmiddels staat er al wel een felroze Dora auto klaar als beloning. Ze wil deze al een paar weken dus de auto is haar als beloning in het vooruitzicht gesteld voor het zindelijk worden.

Zo maken we langzaam stapjes vooruit. Ik ben benieuwd waar ik volgend jaar rond deze tijd financieel sta. Ik hoop dat dan het einde een beetje in zicht is en dat ik kan gaan plannen.

Liebster Award & 11 weetjes

Onlangs kreeg ik heel lief van Vlijtig met Zuinigheid  en Jenny Green Teeth de Liebster Blog Award. Deze award is voor nieuwe blogs om ze extra onder de aandacht te brengen. Het is de bedoeling dat deze award vervolgens wordt doorgegeven aan anderen. Tja en dat laatste vind ik dus moeilijk. Ik ben namelijk niet zo van het zoeken naar nieuwe blogs.

In het begin heb ik wel veel gezocht op consuminderen en kwam ik automatisch op verschillende blogs uit en maakte ik gretig gebruik van de linkjes naar andere blogs. Nu doe ik dat ook nog maar doe ik dat meestal via de reacties die ik bij een blogje zie staan, al dan niet bij mijn eigen blog. Dus dat is een dilemma: aan wie moet ik de award doorgeven?

Ik heb besloten dat ik een paar blogs eens extra in het zonnetje wil zetten zonder eens te letten op hoeveel volgers ze hebben en hoe lang ze meedraaien in blogland. Waarom krijgen zij de award? Omdat er om verschillende redenen iets in de blog is die mij aanspreekt waardoor ik ze regelmatig met een bezoekje vereer. Het zijn niet alle blogs die ik met veel plezier volg, dus als je er niet tussen staat dan wil dat nog niet zeggen dat ik niet met veel plezier regelmatig je blog lees.

Ik houd wel bewust even de hele populaire blogs er tussen uit. De meesten consuminder-bloglezers weten deze wel te vinden. Dus excuses hierbij Spaarcentje, Lekker Leven met Minder, Valhalla en Teunie. Jullie blogs lees ik dagelijks en voor mij is door jullie bloggen het consuminder-bewustzijn begonnen (dank hiervoor). Alleen hebben jullie al zo veel volgers dat de spotlights deze keer heel even naar andere blogs gaan. Dus hier is mijn lijstje:

§         Het Gras van de Buren

§         Spaarolifantje

§         Zuinigchaootje

§         Letten op de Kleintjes

§         Roerend Goed

§         Niet dromen maar doen

§         Spaarmoeder

§         Frederique’s wereld

§         Zakelijk Bezuinigen  

Vlijtigheid met zuinigheid vroeg mij ook om onderstaande vragen te beantwoorden, dus hier gaan we en dat geeft meteen ook weer wat inzicht in mij persoontje Geld of Je Leven.

1.      Welke talen spreek je allemaal?

Vloeiend Nederlands en Engels. Zeer goed Frans. Matig Duits. En handen en voeten Grieks.

2.      Waar kun jij 's nachts voor wakker gemaakt worden?

De enige die mij ’s nachts mag wakker maken, is mijn dochter omdat ze eng heeft gedroomd of omdat ze zich niet lekker voelt. Voor de rest laat mij vooral slapen als je leven je lief is.

3.      Over welk onderwerp blog jij graag?

Consuminderen en moeder-zijn. Ik ben aan het overwegen om een apart blog te gaan starten over eten. Ik heb al een naam in gedachten.

4.      Wat is je favoriete televisieprogramma?

Vroeger Lost, Twin Peaks en ER.

Nu Law & Order: Special Victims Unit, Without A Trace, Boer zoekt Vrouw. Gisteren ook met veel plezier naar Penoza gekeken.

5.      Als je 1 wens zou mogen doen, wat zou jij dan wensen?

Dat mijn lieve hartsvriendin die 11 jaar geleden veel te vroeg is overleden aan de gevolgen van kanker nog zou leven. Ik mis haar nog elke dag.

6.      Win je wel eens iets?

Soms een beker ijs in de Postcode Loterij en een klein prijsje in de Staatsloterij.

7.      Doe je wel eens een gezelschapsspel? Zo ja, welke?

Nee, ik heb niet eens spelletjes in huis.

8.      Sinterklaas of Kerst of allebei?

Het liefste allebei. Moet ik kiezen dan wordt het Kerst.

9.      Wat is je favoriete koekje?

Chocolade-cornflakes koekjes. Je kon ze vroeger bij de Bijenkorf krijgen. Ik heb ze nu al jaren niet meer gezien.

10.  Wat is de mooiste plek in Nederland?

Zonder twijfel Maastricht.

11.  Welke website bezoek je het meest?

Mijn mail-account van Yahoo.

Ruilpagina en weer op reis: wat kan je declareren?

Zoals ik gisteren al aankondigde, ook ik wil via een ruilpagina dingen aanbieden. De oplettende lezer heeft gisteren al gezien dat de ruilpagina aan het einde van de middag “live” was. Nu even via deze weg er speciaal aandacht voor. Dus ik hoop dat ik op deze manier op een leuke manier mijn spulletjes van eigenaar kan wisselen.

Volgende week mag ik ook weer op zakenreis, of beter gezegd moet ik op zakenreis. Op vriendelijk toon werd mij verteld dat ik een dagje naar Londen moet. Als het aan mij ligt, reis ik zo min mogelijk. Het zakelijk reizen is helemaal niet zo leuk als het lijkt. Vaak maak je hele erge lange dagen en je zit ’s avonds in een muffe hotelkamer. Van de stad zelf zie je vaak niets. Ik vind het niks aan en zie het reizen meer als een noodzakelijk kwaad.

Bovendien ben ik sinds de geboorte van mijn dochter niet meer zo’n held met vliegen. Vroeger vond ik het geluid van de ronkende motors een heerlijk geluid en vond ik het ronduit een heerlijk gevoel als het vliegtuig met een rotsnelheid over de startbaan ging en dan langzaam met zijn wielen van de grond af ging. Het gaf mij een gevoel van onbeperkte mogelijkheden en enorme adrenalinekick. Waarschijnlijk voelde ik me toen zoals een kind zich voelt in de draaimolen op de kermis. Nu wil ik het opstijgen en landen zo snel mogelijk achter de rug hebben en hoop ik alleen maar dat het goed gaat. Langzaam valt die spanning weg als het vliegtuig eenmaal hoog in de wolken hangt.

Wat ik nog wel steeds ontzettend leuk vind, is rondlopen op Schiphol. Nu woon ik daar niet zo ver vandaan dus ik kom daar regelmatig, al is het maar om de trein of bus te nemen. Ik blijf gefascineerd kijken naar de stroom van vertrekkende en aankomende mensen, ik slik stiekem een brok in mijn keel weg als ik mensen afscheid zie nemen of elkaar in de armen zie vallen en ik geniet hoe alle culturen, geloven en rassen daar vredig naast elkaar de weg vinden naar hun bestemming. Het zal je dan ook niet verbazen dat ik geniet van Hello Goodbye en dat de doos tissues dan overuren draait bij het aanhoren van de vaak persoonlijke verhalen. Volgende week mag ik dus weer even deel uitmaken van dit bijzondere wereldje.

Nu vind ik zakenreizen en nadien declareren van kosten altijd een beetje een moeilijk verhaal. Vroeger declareerde ik veel kosten niet omdat ik niet vond dat ik dit kon maken. Redenering was dat je thuis toch ook moet ontbijten, koffie drinken etc. Ook koos ik vaak voor het goedkoopste alternatief omdat ik vond (vind) dat je niet onnodig extra kosten hoeft te maken voor het bedrijf waar je werkt. Redenering was dat als ik het op persoonlijke titel zou doen, ik niet die taxi zou nemen maar in plaats daarvan de trein of metro. Achteraf gezien heb ik hierdoor onnodig veel zelf betaald voor kosten die ik, als ik thuis was geweest, niet had gemaakt of in ieder geval tegen een lagere prijs.

Via collega’s hoorde ik wat zij allemaal declareerde. Zij declareren zonder enige vorm van schaamte of nadenken overbagage, de stomerij kosten van het hotel terwijl ze maar een week van huis zijn en de taxi naar huis omdat ze op tijd willen zijn om een voetbalwedstrijd te zien. Weer een andere collega kreeg onlangs €600 terug van de vliegmaatschappij omdat hij uren op het vliegveld had doorgebracht vanwege vertraging. Kan je dit doen als het ticket door werk is betaald? Zou die €600 niet aan het bedrijf moeten toekomen? Ik zou me moreel bezwaard voelen maar toch ben ik wel deels veranderd na het aanhoren van al deze verhalen. Ik neem nu wel een taxi en ook parkeer ik tegenwoordig mijn auto op het vliegveld als ik binnen één dag op en neer vlieg en declareer ik vervolgens de parkeerkosten. Zelf het kopje koffie declareer ik tegenwoordig terwijl ik dat vroeger nooit zou hebben gedaan. Ik hoef nu ook weer geen dief te zijn van mijn eigen portemonnee.

Ik ben een beetje moe.....

Soms kun je ook te veel ineens willen doen. De laatste drie dagen heb ik voornamelijk op zolder doorgebracht om mijn administratie te doen en acties te ondernemen om mijn financiën een flinke slinger de goede kant op te geven. Er zijn nog een aantal dingen die ik verder wil uitzoeken en telefoontjes die ik wil plegen maar die moeten wachten tot volgende week. Ik ben namelijk moe.

Gisteren was de bekende laatste druppel. Gisteren ben ik namelijk druk bezig geweest om van alles uit te zoeken om op krijgdekleertjes en Marktplaats te plaatsen. Op een of andere manier valt dat altijd tegen en neemt het veel meer tijd in beslag dan je had gehoopt. Foto’s maken, foto’s opladen, advertentie aanmaken, tekstje typen  en dit dus een flink aantal keren op één avond. Gisterenavond plaatste ik rond middernacht het laatste kledingpakket op krijgdekleertjes nadat ik eerder op de avond ook druk bezig geweest met het plaatsen van advertenties op Marktplaats. Veel hoop op een succesvolle verkoop heb ik niet eens, want ik vind verkopen via Marktplaats de laatste tijd erg moeizaam gaan. Toch is elke euro weer mooi meegenomen.

Na mijn productieve avondje kon ik niet meteen naar bed gaan. Daarvoor moet ik toch echt nog even zitten om rustig de dag af te sluiten. Helaas is me dat heel slecht gelukt getuige het feit dat ik om 3 uur ’s nachts weer vrolijk op de bank zat met een kopje thee. In bed draaide namelijk de hele dag nog eens aan mij voorbij. Na mijn nachtelijke uurtje op de bank ben ik weer naar bed gegaan en toen viel ik als een blok in slaap. Helaas ging nog geen drie uur later de wekker. Ik draai vandaag dus op mijn reserves. Vanavond wordt een korte avond waarbij ik eens languit op de bank voor de tv ga zitten. Even iets heel anders lijkt mij beter. Volgende week pakken we dan weer alles op waar ik het woensdagavond heb laten liggen.

Al draaiend en overdenkend vannacht in bed, bedacht ik me echter wel dat ik naast de dingen op Marktplaats aanbieden, ik ook dingen ter ruil kan aanbieden op mijn blog. Sjoukje en Valhalla hebben dit al op hun blog gedaan. Dankzij Valhalla strijk ik mijn kleding weer kreukelvrij. Haar strijkijzer kwam net op het goede moment want die van mij had kuren en veroorzaakte regelmatig kortsluiting.

Dus binnenkort wil ik op de ruilpagina ook dingen gaan aanbieden.  Hopelijk krijg ik daarvoor in ruil iets waar ik naar op zoek ben. Zo profiteert iedereen ervan en komt er hopelijk een goede ruil tot stand.

Pfff en nu maar weer een koud bekertje water om wakker te blijven…… dat helpt toch beter dan weer zo’n kop koffie.

P.S.: De ruilpagina is live. Er kan dus geruild gaan worden.

Een flinke bezem door de financiën

De laatste twee avonden heb ik mij op zolder eens gebogen over mijn administratie. Tot mijn grote schaamte had ik de laatste drie maanden wel alles netjes gelezen en op overzichtelijke stapeltjes gelegd maar van opbergen was weinig gekomen. Uiteindelijk worden dan de stapeltjes onoverzichtelijke bergen want ergens in de berg van paperassen ligt dan net dat document wat je niet kunt vinden. Dus de laatste twee avonden heb ik mijn schouders erover onder gezet en ik leef weer tussen netjes geordende papieren. 

Aangezien ik toch al bezig was en ik een waslijst had liggen van financiële dingen die ik moest uitzoeken, ben ik ook langzaam begonnen aan het afwerken van mijn lijstje. Hoog bovenaan de lijst stond het uitzoeken hoeveel restschuld ik nog heb uitstaan ten gevolge van mijn studie. Zolang als ik al werk betaal ik Groningen elke maand een vast bedrag en als ik dan jaarlijks een blik op het jaaroverzicht wierp dan vond ik het tergend langzaam gaan. Nu wist ik natuurlijk wel dat ik bijna deze schuld had afgelost maar ik had werkelijk geen idee wanneer ik het laatste termijn mag overmaken. Gisteren kwam ik er dus achter dat je op de site van DUO met je Digi-ID kunt inloggen en dat je dan inzicht heb in je hele onderwijsverleden maar ook dus in je studieschuld. En tot mijn grote vreugde zag ik dat ik nog maar twee maanden moet aflossen en dat ik dan voor eeuwig van ze verlost ben. Er komt dus vanaf 1 januari maar liefst €115,46 per maand vrij. Dit bedrag gaat meteen door worden geschoven naar de aflossing van mijn andere schuld. Toch maakte ik even een vreugdedansje want het voelt goed om hier in ieder geval zeer binnenkort vanaf te zijn.

Gemotiveerd door deze meevaller, ben ik ook gedoken in mijn ziektekostenverzekering. Ook daar kon ik inloggen met mijn Digi-ID (goh ik word spontaan fan daarvan). Wederom een prachtig overzicht uitgesplitst per familielid. Ook hier heb ik een aantal wijzigingen aangebracht waardoor ik op jaarbasis €304,56 bespaar.

Na ook dit te hebben afgehandeld was de stap naar het bekijken van een eventuele besparing van de energieleverancier nog maar klein. Uiteindelijk heb ik daar besloten om te blijven bij mijn huidige leverancier. Ik ga nog wel bellen om te horen of ik nog een korting zou krijgen als ik gas en stroom zou bundelen. Dus de twee leveranciers mogen mij een mooi aanbod doen. Hopelijk is die mooi genoeg om de overstap naar één van hen te maken.

Op het lijstje staat ook nog bellen naar de bank waar ik de persoonlijke lening heb uitstaan. Ik wil graag met hen bespreken of deze omgezet kan worden naar een doorlopend krediet. Ik overweeg nu toch na veel getwijfel om de twee uitstaande leningen te bundelen. Volgend jaar wil ik dan zo veel mogelijk extra proberen af te lossen naast het maandelijkse termijn. Dit termijn zou ik ook hoger willen zetten dan het minimum bedrag. Alleen moet ik dan wel de mogelijkheid behouden om dit naar een lager bedrag te kunnen omzetten indien er omstandigheden zich zouden voordoen waardoor ik het hogere bedrag niet meer zou kunnen opbrengen. Indien het onder deze voorwaarden kan, dan gaan de leningen gebundeld worden. De uitgespaarde rente kan ik dan mooi weer gebruiken als een extra aflossing. 

Kortom de motivatie is er weer. Misschien gaat het soms alleen wat langzamer dan ik wil maar uiteindelijk heb ik wel een duidelijk doel voor ogen.