Pagina's

zaterdag 20 september 2014

Ik zie het niet meer zitten

Ik zie het even allemaal niet meer zitten. De laatste twee weken zijn een opstapeling geweest van dingen die mis kunnen gaan en hebben mij weer eens pijnlijk duidelijk gemaakt hoe we er financieel voor staan. Als het nog bij een kapotte auto en verstopte afvoer was gebleven, dan was het tot daar aan toe geweest maar ook deze week zat het niet mee.

Het begon ermee dat ik weer aan de antibiotica zat omdat de eerste kuur niet helemaal zijn werk had gedaan. Nu is zo'n kuurtje al niet leuk maar al helemaal niet als je een lopend voorbeeld van bijverschijnselen bent. De wetenschap zou grof geld voor mij betalen als "lab-rat" want geef mij medicijnen en ik heb geheid ergens last van. Zo zijn de pil en ik elkaars grootste vijanden. Geef mij de pil en ik ben een tikkende hormonenbon. Ik word chagrijnig, krijg huilbuien en licht depressieve neigingen. De pil is voor mij dus niet te gebruiken in welk vorm dan ook. Ook de antibotica zorgde ervoor dat ik weer last kreeg van bijverschijnselen. Deze keer had ik jeuk en dan ook nog eens op een hele genante plek. Als ik nu een wild sexleven had gehad, dan had ik me daar nog wat bij voor kunnenstellen maar nu vond ik het buitengewoon genant. Da drie dagen werd ik gek van de jeuk dus hing ik weer aan de bel bij de huisarts. Intussen loopt de huisarts alleen al binnen op alle bezoekjes die wij de afgelopen weken daar plegen. Het bleek een heel normaal bijverschijnsel die bij ongeveer 1 tot 10 op 100 vrouwen voorkomt. Lucky me :-(. Ik ging dus naar huis met een creme en een pil. En wat blijkt ook van die creme kun je weer bijverschijnselen krijgen. Donderdagnacht heb ik dus grotendeels opgezeten omdat ik het gevoel had in brand te staan. TLC was die nacht mijn beste vriendin. Gevolg was dat ik vrijdag dus bekaf was want alles bij elkaar had ik nog geen 3 uur geslapen. 

Vrijdag moesten we ook de nieuwe auto ophalen en de andere auto moest voor APK en een kleine beurt. Halverwege de ochtend kreeg ik telefoon "de auto kon niet goedgekeurd worden wat remblokken en -schijven versleten en de achterbanden waren zo slecht dat je het canvas zag door de scheurtjes". Ze konden het wel meteen repareren. Nu heb ik een ander adresje waar je heel goedkoop andere banden kunt krijgen. Dat scheelt al snel zo'n 30-40%. Dus nu gaat daar eerst de auto naar toe en dan mag die weer terug om te worden goedgekeurd. De remmen waren geen optie dus die moesten wel worden vervangen. Vandaag gingen we de auto weer ophalen en ik kon wel janken toen ik de rekening zag. 

Manlief en ik zaten elkaar gisterenavond bezorgd aan te kijken  hoe betalen we dit allemaal?. Met heel zuinig leven gaat het hopelijk net lukken om alle rekeningen te betalen. De rekening van de garage mogen we ook in november betalen. De bedoeling is om de helft nu apart te zetten en de andere helft eind oktober bij elkaar te schrappen. Het zal niet makkelijk worden. Grootste zorg bij ons zit in de vraag of dit nu alles wel is voor de komende tijd. Er loert nog genoeg "pech" om de hoek in de vorm van oude apparaten die zo maar eens kunnen besluiten te stoppen met werken. We zijn dus financieel enorm kwetsbaar en daar balen we van.

Volgende week gaan we eens heel kritisch naar ons budget kijken. Waar kunnen we besparen? Ook ga ik kijken naar gas en licht. Zou dat goedkoper kunnen? Kortom het budget gaat weer een keer op zijn kop.

Is het nu allemaal elllende hier? Nee er zijn ook veel leuke dingen. Manlief heeft geen hoge bloeddruk of afwijkende bloedwaarden. Wel is het goed om het in de gaten te houden want hij staat onder te veel stress die hij zich overigens grotendeels zelf oplegt. Met dochterlief gaat het heel goed op logopedie. Zo goed zelfs dat ze de logopediste iedere keer verrast. 
ik hoef me ook niet meer druk te maken of ik nu wel of niet gebruik hoef te maken van de hotelbon van mijn moeder. De bon zou ik voor 30 september moeten gebruiken maar we hebben geen één dag waar we geen verplichtingen hebben. We zouden met veel kunst- en vliegwerk misschien wel weg kunnen maar dan is het meer "weg omdat het moet"  dan "weg voor de ontspanning". Volgens mij is zo'n bon bedoeld om het leuk te hebben en ter ontspanning. Dus laten we de bon voor wat het is. Ontspannen doen we dan thuis wel en ik bespaar zo ook mooi geld uit. Het geld voor de fiets gaat nu naar de rekening van de garage. Dag buffertje maar wel blij dat wedit achter de hand hadden. De fiets zelf... ach dat zien we dit voorjaar wel weer. 

En toch het zit me allemaal erg dwars al dat geld. Het vliegt eruit, zou leuk zijn als het ook eens binnen vloog.

9 opmerkingen:

  1. Oh dat met die antibiotica is een bekend verschijnsel :-(
    Na een kuur heb ik er zelf ook erg veel last van.. en helaas op dezelfde plek als jij!
    Vervelend dat jullie zo ontzettend veel kosten op je dak krijgen, hopelijk lukt het een beetje om je hoofd boven water te houden.
    Heel veel sterkte met alles.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Och och, wat een toestanden. Ik voel met je mee hoor, ook al geloof je daar misschien niks van.
    Ik zie een beetje van mezelf een paar jaar geleden terug. Hoe hard ik ook mijn best deed om richting te geven aan mijn leven, het leidde allemaal tot niets. Dacht ik....maar uiteindelijk leidt het toch tot iets ook al is de weg zwaar en vergt het veel moed en doorzettingsvermogen.
    Ik vond richting in het mediteren en in het project een-kastje-per-dag.
    Er komen lichtere dagen en zal blijken dat alles op z'n plaats valt, dat alles met elkaar in verband blijkt te staan.
    Misschien klink ik zweverig, of wazig en weinig concreet, maar vaak in periode van de grootste verwarring komt helderheid.
    Je bent dit blog begonnen en hebt je doelen geformuleerd. Dat is iets om voor ogen te houden. En jouw gezondheid en die van je man.
    Ik zie jou nog wel eens met je gezin in een leuk Grieks huis wonen, wat fruit in de tuin, bedrijf aan huis. :-) Ook Griekenland heeft financieel personeel nodig.
    Hoofd omhoog!
    Hartelijke groet,
    Anita
    Anita's dagboek

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Je klinkt niet zweverig hoor. Ik geloof dat dingen om een reden je overkomen. In mnijn geval zijn mijn schuiden een les dat er zo veel andere niet-materiele dingen in het leven zijn die zo veel belangrijker zijn. Het heeft mijn ogen geopend en je zou dus bijna zeggen dat dit dan een mooie bijkomstigheid is. Voor de rest ben ik zoekende maar ooit hoop ik dat alles op zijn plaats valt.

      Verwijderen
  3. Er komen vast betere tijden. Daar heb je nu helemaal niks aan, maar echt het komt een keer goed. Jij wéét in ieder geval waar jullie knelpunten liggen. Kennis is macht, je weet waar je aan moet werken om zorgeloos te kunnen leven. Jullie komen er wel. Nu even lekker zwelgen in zelfmedelijden en straks weer de schouders eronder! Echt meid, je kunt het!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh, bah, bah, bah, reparaties aan auto's kunnen toch zo'n hap uit je budget nemen. Geen leuk geld om uit te geven maar helaas een noodzakelijk kwaad. Hopelijk kunnen jullie nu weer voor lange tijd veilig de weg op. En wat die schimmelinfectie betreft, niks om je over te schamen. Er zijn zo veel vrouwen die hier regelmatig last van hebben. Vooral een antibioticakuur is funest omdat dat alle bacterien afbreekt, ook de goede. Een goede probiotica ernaast slikken kan vaak helpen. Dat houdt alles nog een beetje in balans, vooral nu je nog niet klaar bent met je maag.
    Verder hoop ik dat jullie nu weer op volle kracht vooruit kunnen. Kop op!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat n pech zo bij elkaar. Blijft jammer dat manlief niet wil fietsen ( zou een auto minder en meer ontspanning opleveren hoop ik dan voor jullie).
    Maar.... Met alle ellende hebben jullie niet de credit card aangesproken of aan n lening gedacht. En de bestaande leningen hebben al jullie fiks verkleind. Dus er is echt licht aan t eind van de tunnel... Al is t nu zwaar
    Eerst focussen op je lijf. Als beter voelt kun je de rest beter aan. En dat gaat echt lukken hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Ja soms komt echt alles tegelijk. En herkenbaar die antibiotica en slecht reageren op medicatie. Heb zelf ook eens zoiets aan de hand gehad, vreselijk.
    Maar...ook alle goede dingen komen in drieën! Voorlopig heb je alles op een rijtje, de bloeddruk van de man en je eigen gezondheid plus je dochtertje is het belangrijkste. Het voelt nu allemaal even negatief, maar dat is gelukkig altijd tijdelijk. Ongeacht of het een week duurt of twee maanden, er komen betere tijden. Zelf merk ik dat ik veel baat heb bij meditatie en stapjes minder doen. Zou dat ook iets voor jou zijn? Of voor je man? Laat alles maar even lekker over je heen komen, huil eens een keertje goed uit, meld je desnoods een dag ziek als je het niet meer ziet zitten. Van stress word je doodmoe en als je altijd hard werkt kun je met zo'n dag misschien voorkomen dat je helemaal in de stress blijft hangen. Ik hoop dat jullie morgen allemaal een lekker pyamadag kunnen nemen! Even helemaal niets maar lekker hangen met zijn drietjes. Fijne zondag toegewenst en (alhoewel ik je niet ken) dikke knuffel!

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Wat herken ik je gevoel van we glijden de afgrond in en wat we ook doen....het zet geen zoden aan de dijk.

    Ik bedacht me onlangs dat ik dus nooit meer last heb van alle kwalen die ik wel had toen ik nog onder hoge druk werkte en altijd, altijd en ook in het weekend de stress zwaar op me voelde drukken. Rugpijn, hoofdpijn, buikpijn...alleen ging ik nooit naar de huisarts noch slikte ik medicatie, maar het drukte zwaar op me. Nu ik dus al heel lang dit soort werkgerelateerde klachten niet meer heb, weet ik dat ik heel goed moet opletten om niet weer in een omgeving terecht te komen waar de verdiensten weliswaar mooi zijn, maar dit in feite Gouden Ketenen zijn die me gevangen hielden in stress, stress en nog meer stress. Niet goed voor je lijf, niet goed voor je hoofd.

    Ook mijn financiele toestand leek nooit eens een positieve draai te maken. Alle tegenspoed kwam tegelijk, onverwachts en ongelegen.

    Nu ben ik werkeloos, heb voor het eerst een buffertje en ben ik aan het leren - door schade en schande dat ik niet alles kan hebben wat de buren hebben, want mijn budget is daarvoor niet toereikend. Dat ik me daar niet voor hoef te schamen.
    En een budget betekent dus ook echt kritisch kijken of ik het me wel kan veroorloven om een auto te hebben. Of deze maand een leuk paar laarzen aan te schaffen. Of naar een voorstelling in het theater te gaan. Of iets simpels als ergens met de trein heen te willen.
    Het antwoord is meestal nee.

    Maar soms ook ja, juist door financieel te plannen en kleine potjes te maken waarin ik spaar voor iets simpels als naar de kapper gaan. Of het vervangen van een versleten achterband (van de fiets weliswaar, maar het gaat om het boekhoudkundige principe van afschrijvingsposten).

    Dus pas je financiele kennis op je huishoudboekje toe. Laat je niet meer verrassen door "opeens"... Je weet hoelang dingen meegaan (na te kijken of uit ervaring) en kan daar iedere maand op afschrijven. Net als in een onderneming gebeurt (of zou moeten).


    En ook; ik heb geleerd om juist te kijken naar al mijn zegeningen. Naar alles wat wel goed gaat. En wat is dat veel!!

    En investeer in die geluksmomenten met je gezin. Inderdaad lekker knus thuis, veilig en warm en dingen doen die energie geven. Waxinelichtjes aansteken, sfeer maken, Griekse muziek draaien...

    Komt goed!

    BeantwoordenVerwijderen